🌞

Tafiyar tatsuniyar injin almara a ƙarƙashin wata.

Tafiyar tatsuniyar injin almara a ƙarƙashin wata.


A cikin hayaniyar duniya na injuna, wata yarinya mai suna Hengqi ta shigo. Wannan birnin yana da shahararrun tsarin injina masu girma, inda muka ga cunkoson kayayyakin juyawa da hasken laser mai launuka da juyawa, kamar tauraron dan adam na kera. A can nesa, gine-ginen mecha masu tsayi suna haskakawa a cikin hasken safe, suna bayyana fuskarta mai karfi da idanuwanta masu zurfi. Duk lokacin da sautin aiki na injuna ya tashi, zuciyarta tana jin wani rashin jin dadin, tare da fatan da tsoron da suke haduwa, kamar taurari da yawa da ke walƙiya, amma suna tafiya da sauri.

Hengqi ba ta taɓa jin tsoron wahala ba, amma wannan tafiya ta haifar da shakku a cikin zuciyarta. Tana jin labarin ko da akwai halittun mythology a cikin zurfin birnin, ko daga tsohon al'ada ko sabuwar labari, ya sanya ta ƙaunar wa. Wadannan halittun suna da ikon sarrafa lokaci da sararin samaniya, kuma suna iya bayar da masa makoma mara iyaka. Tana taɓa son wannan ƙarfin, tana son ƙirƙirar 'yancin kanta. Da wannan tunani, Hengqi ta yanke shawarar shagala cikin bincike, kodayake ta san cewa wannan ba hanya ce mai sauƙi ba.

Yayinda take shiga zurfin birnin, titunan suna zama ƙanana, da jama'a suna raguwa, kuma launukan hasken neon suna zama m. Ta bude wani ƙofofin karfe mai gurbata, a gabanta akwai wani tsohon kantin littattafai, inda shelves suka cika da littattafai masu kyau, har da wasu tsofaffin littattafai da aka manta. Idanunta suna yawo akan littattafai, zuciyarta tana jan hankali ga wannan tunani mai zurfi.

"Me kike nema, yarinya?" mai littafin na, tsoho mai gashinta fari, ya yanki kai, idanunsa suna haskakawa da ilimi.

"Nayi ɗan bincike don neman halittun mythology," Hengqi ta ba da amsa ba tare da jin kunya ba, idanunta suna walƙiya da haske na fatan. "Ina son samun ƙarfin su."

"Halittun mythology ba su da sauƙin yadda kike tunani, suna rayuwa a cikin tunanin mutane, kuma su ne zance na jin dadin mutane," tsohon ya ce cikin zafin maganganu. "Dole ne ki fahimci, farashin neman ƙarfin yawanci ya wuce tunaninki."




Hengqi ta yi shiru na ɗan lokaci, duk da cewa ƴar fatan halittun mythology ba ta gushe ba. "Na san, amma na haɗa kai," ta bayyana da karfin hali, a cikin fuskarta akwai juriya. "Dole ne in sami hanya ta, ko da farashin ya yi tsada."

Tsohon ya kalli wannan yarinya mai karfi, zuciyarsa ta yi zafi. Ya san hanyar masu tafiya cike da thorns, amma kuma ya fahimta cewa wasu sun haere ta hanyar su, ko da kuwa akwai hadarin da ba a sani ba a gaban su.

"To, shikenan," a ƙarshe tsohon ya yarda da kai, "Ina da wani tsohon littafi, wanda ke ɗauke da hanyoyin neman halittun mythology. Amma ina gargaɗin ki, wannan ba kawai wata tafiya ba ce, har ma wani bita ne na zuciya."

Ya sakar ɗaya tsohon littafi mai gajeren fuska a hankali ya ajiye a gabanta. Yayinda ta buɗe, haruffan cikin littafin suna zanta a cikin hasken magana, kamar suna rayuwa, suna labarin ita halittun mythology.

"A cikin zurfin gari naden injuna, akwai wani duhun daji, wanda kawai waɗanda suka isa zasu gano," muryar tsohon ta yi zurfin jin daɗi, "A can akwai tarin halittun mythology, wanda zai iya jagorantar ki don nemo su shine wata shuka mai suna 'dream vine.' Kawai a cikin dare na cikakken wata, 'dream vine' za ta fitar da haske mai haske, tana nuna hanyar waɗanda ke son."

Ga Hengqi, wannan abu ne kawai musulmi na kalubale. Zuciyarta tana konewa kamar wuta, tana tunanin fuskantar wannan halittar mai labarin, da samun babban ƙarfi, zuciyarta tana cike da fatan da murmushin mara iyaka.

"Dole ne ki yi hankali," tsohon ya kalli idon koda da idanuwansa suna kama da iska mai laushi a sama. "Duhun ba kawai na zahiri ba ne, amma kuma ana yawan binciken zuciya, tabbatar da cewa ke zaki gano imanin ki da kanki, sannan zaki iya shawo kan wannan komai."




Tare da tsohon littafin, Hengqi ta fara tafiyarta. Ta wuce cikin tsarin duhu, ta shiga wani yanki sabo da ba ta taba shiga ba. Tare da dare yana shigowa, hasken garin ya daina, amma hasken wata yana da ƙanƙara, amma zuciyarta tana cike da ƙarfin hali.

Da ta iso wannan duhun daji, iska mai sanyi ta shigo daga waje, hasken wata na zinariya yana kwarara ta cikin ganye, inji na itatuwan suna rawar jiki a ƙasa. Duk abubuwan kaina suna fuskantar jinkirin jin daɗi, amma Hengqi zuciyarta na ƙarfe ba ta jin tsoro. Ta ɗan ɗauki numfashi, ta yi gaba, tana bincika alamun 'dream vine.'

Bayan dogon bincike, Hengqi ta kammala ganowa da wannan 'dream vine' a kan wani fili. Furen ta tana walƙiya a ƙarƙashin hasken wata, tana fitar da ɗan ƙamshi mai kyau, kamar tana kiran ta. Ta hankali ta ƙarasa, da hannuwanta suna shafa furen, kamar ta ji bugun zuciyarta.

"'Dream vine,' dan Allah ka kai ni ga wannan halittar mythology." Ta faɗi a hankali, tana faɗi burinta. 'Dream vine' kamar ta fahimta, tare da tunaninta, furen ta tana girgiza da iska, tana fitar da haske mai kama da ruwan tabo, tare da wannan dare mai shiru, tana sake gina hanyar da baƙon ke buƙata.

Tare da shawarwari na hasken, Hengqi ta bi hanyar da ba ta bayyana, a cikin hasken da ya wuce, har ma yana ci gaba da jin muryar 'घुमता भाय लुत्रा' a kusa da hancinta. Wannan yanayi mai ban mamaki ya sa ta ji dumama, amma sha'awarta tana motsa ta don ci gaba da bincike.

Yayinda take zurfafa, a ƙarshe ta ga wannan halittar mythology - wata babbar dragon mai ƙarfi. Jikinta yana walƙiya da hasken shuɗi, babba da kyawawa, idanunta suna ɗauke da ilimi mara iyaka. Hengqi tana jin tashin hankali, amma kuma a kanta akwai tsoron, shin zai yiwu ta fuskanci irin wannan al'amarin?

"Shin kina nema ƙarfin?" muryar dragon mai injuna tana saki sanyi da kuma nuna girmamawa. Idanunta suna duba ruhi Hengqi, kamar suna ganinta sosai.

"I, ina so in gudanar da iko, don canza wannan duniya," kodayake muryarta ta yi rauni, amma faɗin sahihanci.

"Farashin iko ba shi da sha'awa." Idanun dragon sun bayyana jin ƙauna, "Shin zuciyarki na iya riƙe kowanne abu? Wannan zai zama maɓallinki na neman."

Wannan magana ta yi kamar walƙiya ta iso, ta sanya Hengqi ta tsaya, zuciyarta ta girgiza. Ta tuna dukkan abubuwan da ta fuskanta, wasu lokuta tana ji ta gaji da kadaici, wasu lokuta tana cikin nesa kan gaba, ta gane sosai, cewa iko ba kawai shine bayyanawa, har ma ya haɗa da ci gaba da dauka.

"Ina son daukar farashi kowanne, don girma da nemawa." Ta duba cikin idanun dragon.

Dragon ya yi shiru na ɗan lokaci, kamar yana jin victory na kudirin. "To, idan kina so da gaske, zan bayar miki wani ɓangare, amma ki tabbatar da cewa za ki ɗauki alhakin, kuma ki koyi yadda za ki yi amfani da shi."

Da wurin wannan magana, dragon ya tashi sama, sararin farko ya keɓe, yana gina ganuwar haske yana kewaye da Hengqi, kuzari yana zagaye jikin ta, kamar yana shaƙa duk wani takura. Yayinda hasken ya wuce, Hengqi ta yi mamaki ganin ta samu iko da ƙarfin zama tare da ƙarfe, tana iya ji ƙarfin kowane injin a cikin garin, har ma da jin dadin su.

Kuma sha’awarta da juriya suna ci gaba da bayyana a tare. A ƙarƙashin wannan ikon, ta nuna kwarin gwiwa sosai, ta yanke shawarar amfani da wannan kuzari don canza wannan birni mai injuna daga rashin adalci. Ta so ba ta da sabuwar rai da fatan, ta yi ƙoƙarin sa kowane inji ya ji yana da rai, kuma ta ba da dama ga waɗanda aka manta da su.

Lokacin da kwanaki suka wuce tare da ƙoƙarinta, Hengqi ta yi amfani da sabuwar ƙarfinta, ta taimaka wajen gina kyakkyawar haɗin kai tsakanin mazauna da injuna. Ta yi ƙoƙarin jigila jigilar injin da damuwa na mutane, ta sanya kowane inji ya sami ruhinsa na musamman. Mutanen sun fara ganin gaskiya, sun fara sauka daga tsohon ra'ayin su da tsoro, suna fahimtar injuna ba kawai kayan wani ba ne, har ma suna da jin daddan ra'ayi.

Amma duk da haka, lokacin da aka ci gaba, har ila yau tana yi wa zuciya tunani akan zaben dare na nan. Duk da cewa ta sami iko na ɗan lokaci, amma batun kankare ba ya rufe shi. Kowane rana bayan gajiya, akwai haɓaka a ko ina, yana sanya ta ji kamar tana cikin kankare, ko da haka tana zaune cikin wuri na banza.

Wata rana, Hengqi ta zauna a kan rufin katafaren gini. Yayinda take duban birnin yana gudu, a lokaci guda tana jinjina sosai ga kyawun taurarin cikin dare. Ta fara shakkar, ainihin manufar iko me? Shin kawai a bayyana abinda ya faru, za ta iya samun wannan darajar gaskiya?

A wannan lokacin, dragon mai injuna ya sake bayyana. Yana kalli ƙasa daga cikin gajimare, yana tara tsari da wani tarewa mai tauri, sannan ya faɗi: "Iko ba kawai yana wajen canza duniya ba, har ma yana wajen gano kwanciyar hankali da fahimta a cikin zuciya."

Hengqi ta ɗaga kai ta kalli dragon, zuciyarta ta yi haske da sabuwar fahimta. Wannan tafiya ba kawai hanya ce ta samun iko ba, har ma wata hanyar neman kanka da nuna jin dadin. Da gaske, iko na gaskiya yana cikin fahimta da haƙuri, shi ne a kowane kalubale, har yanzu yana riƙe da girmamawa da tsananin haske.

"To, me ya kamata in yi?" muryarta ta echo a cikin dare, tana neman amsar.

"Ka ƙwarai bincika zurfin zuciyarki, ka gano wannan ainihin kanka da imani, "muryar dragon tana kasancewa kamar kara a cikin taurari. "Kawai idan kin fahimci zuciyarki, za ki tsira daga ƙarfin da ke waje." Sai ya faɗi, fuka-fukansa suna canza hasken taurari, suna ɓacewa a cikin hasken wata.

Bayan dogon tunani da daidaitawa, Hengqi ta yanke shawarar tsayawa, ta mai da hankali kan bukatun zuciya. Ta haɗa tare da injuna ba kawai don canza iko ba, har ma don jin daɗin rayuwa da damuwa. Gudun birnin ya zama maiаруwa, mazauna suna dawo da tunanin su da sha'awa game da rayuwa.

Tare da wannan jerin canje-canje, Hengqi ta fara fahimtar cewa gina kima da tunani yana da matukar mahimmanci. Ba ta sake neman iko ba tare da jin kadaici, amma ta ji daɗin raba jin dadin tare da wasu. Duk lokacin da ta ga hoton injuna da mutane suna zaune tare, zuciyarta tana cike da dorewa, wannan ita ce rayuwarta.

Ta hanyar ƙoƙarinta, birnin ya fara bayyana daga tsohon tsarin injina mai sanyi, ya ɗauki hoton kyakkyawar rayuwar hadin gwiwa tsakanin mutane da injuna. A tsakiyar kasuwa, injunan suna raira waƙa, suna jujjuya juyawa na injin, kamar suna jujjuya zuciyartarsu don bayyana ma'anar rayuwa.

Ta koyar da wannan, Hengqi ta san cewa ainihin iko yana daga cikin haske da tajin zuciya. Tana jin wani farin ciki mai zurfi, ba ta zama yarinyar da ke neman iko ba, amma ta zama jagoran da ke sarrafa rayuwarta.

A ƙarshe, ta yi amfani da hikimar zuciyarta wajen bayar da jiki mai cike da rai. A kowane kusurwar wannan birni na injuna, yana walƙiya da hasken jin dadin, haƙiƙa tsakanin mutum da inji yana ɓacewa, yana nusar da kyakkyawan hoto na haɗin kai.

Hengqi ta ɗaga idanuwanta zuwa taurari, wata tana haskaka a hankali, tana sanin cewa wannan tafiya yanzu ta fara. Ta hanyar waɗannan ƙoƙarenta, ta koyi komai na jin daɗi našina, ba ta kasance cikin damuwa ba na iko, har ma ta fahimci ainihin rayuwa. Wannan shine burinta na yau, tare da ruhinta yana samun haske a cikin wannan gano.

Dukkan Alamomi