In het midden van de uitgestrekte zandgrond stroomt de zon door de amberkleurige vensters van de prachtige hal in het Indische paleis, waardoor elk fijn houtsnijwerk en stralende juweel schittert. Priscilla draait speels het porseleinen potje in haar handen, waardoor het een heldere schommelgeluid maakt. Ze krult haar lippen en mompelt naar Daruhan naast haar: "Zou er echt een aanwijzing in zitten? Er wordt gezegd dat de locatie van die schat al lang vergeten is."
Daruhan staart naar de mysterieuze totem op de muur en legt geduldig uit: "Volgens de aantekeningen van opa zijn alle aanwijzingen verborgen op de oude voorwerpen in het paleis die uit verre landen komen. We moeten vijf van zulke artefacten verzamelen om de echte kaart te kunnen samenstellen."
De twee wandelen door de gangen, terwijl Priscilla met haar fijne vingers over de vergulde deurposten strijkt, nieuwsgierig naar elke bocht. Daruhan is uiterst voorzichtig; hij herinnert zich wat zijn vader altijd zei: alleen trouwe en goede mensen kunnen de schatten bezitten. Voor hem is samenwerking en vertrouwen veel waardevoller dan goud en juwelen.
Hun eerste bestemming is het pauwenveld aan de zuidkant van het paleis, waar volgens de legende het eerste voorwerp verborgen is onder een stenen bank. Ze buigen zich voorover en strijken zorgvuldig over elk oppervlak onder de bank op zoek naar de mechanismen die bijna door de tijd zijn vergaan. Priscilla ontdekt een uitstekende steentje en draait het voorzichtig, waarna het een klikkend geluid maakt en een verborgen compartment opengaat.
Binnenin ligt een felrode lamp, versierd met delicate patronen. Priscilla roept: "Dit is de eerste!"
Daruhan's ogen blinken van vreugde terwijl hij vriendelijk zegt: "Dit is een oude lamp die hoop symboliseert. Men zegt dat alleen degenen met goede bedoelingen de pit kunnen laten branden."
Samen tillen ze de lamp op en door de zonlicht zien ze dat de patronen op de lamp enkele oude symbolen vormen. Daruhan haalt snel een vergeelde notitieboek uit zijn jas en zoekt de betekenis van de symbolen: "Dit is een gids; de volgende stop zou bij de lot vijver moeten zijn."
Onderweg ontmoeten ze de hoveniers oom Soting, die zich bukt om een pioenroos te snoeien. Hij kijkt verrast naar de twee kinderen en vraagt: "Kinderen, zo vroeg al hier rondlopen? Hebben jullie iets nieuws ontdekt?"
Priscilla antwoordt mysterieus: "We zijn op zoek naar de geheimen van het paleis, maar men zegt dat alleen die met een puur hart de echte schat kunnen vinden. Wat denkt u?"
Oom Soting lacht luid en wrijft over zijn kin: "Als jullie goed en behulpzaam blijven, zal het wonder van het paleis jullie zegenen. Vergeet niet de vijverkant; elk voorjaar is het water het helderste en weerspiegelt de lucht en de geest."
De twee bedanken de hovenier en rennen met een warm gevoel naar de lotuivijver. Bij de oever glinsteren de golven en de bloeiende lotussen vormen een tapijt van zacht zijde. Priscilla inspecteert de stenen reling en ontdekt plotseling een subtiele scheur in de steen boven een lotusblad.
Daruhan buigt zich en haalt een dunne ijzeren naald tevoorschijn, steekt deze voorzichtig in de scheur en draait het zachtjes. Met een "klik" rolt er een verfijnde glazen parel uit, met een groene emaille inleg. Het midden van de parel steekt omhoog en heeft de vorm van een dansende pauw.
Priscilla fluistert vol verbazing: "Zo'n mooie parel... Blijkbaar hebben we het weer goed."
Ze veegt de parel voorzichtig met een zijden doek schoon en begint onbewust de kleine teksten rondom de parel te lezen: "De goedheid van de mens is de enige richting die het innerlijke licht leidt."
Daruhan kijkt bedachtzaam naar Priscilla en zegt serieus: "Ik denk dat deze schatten niet enkel materieel zijn, maar meer lijken op symbolen van moraliteit en puurheid."
Priscilla knippert met haar ogen en lacht stralend: "Dan moeten we samenwerken om alle schatten bij elkaar te verzamelen!"
De middagzon betreft intenser, en de twee lezen hun notities nogmaals met de gevonden artefacten, de derde stop wijst naar "de oude klok in het banyanbos." Aan de oostkant van het paleis ligt een zonovergoten bos van banyanbomen, met in het midden een grote bronzen klok.
Wanneer ze het bos binnengaan, worden de schaduwen dichter en de cicades klinken luid. Daruhan steekt zijn hand uit en tikt tegen de grote klok, het helder klinkende geluid galmt door het bos. Plotseling wijst Priscilla naar een vervaagd symbool op de klokbasis: "Lijkt dit niet op een knop?"
Daruhan drukt het symbool naar beneden en direct schuift een stenen trap onder de klok open, waarna er een klein bronzen doosje tevoorschijn komt. Priscilla opent voorzichtig het deksel van het doosje en vindt een zilverrol met Tamillese tekst en een klein gouden blaadje.
Ze leest de inhoud van de rol zachtjes voor: "Alleen degenen die anderen medelijden tonen, kunnen de juiste weg in deze wereld vinden." Ze begrijpt onmiddellijk dat dit weer een belangrijke morele boodschap is.
Met drie schatten in de hand, bevestigen de twee met opwinding de volgende aanwijzing. Na vergelijken blijkt de volgende stop een oude waterput te zijn die "de samenvloeiing van vier rivieren" wordt genoemd. Rondom de put zijn er gecarvde wervelende vliegende vissen en in het midden ligt een gladde leisteen.
Priscilla zoekt rondom en ontdekt per ongeluk een vingergroot gat op de rand van de put. Ze kijkt goed en plaatst de glazen parel voorzichtig erin. Zodra de parel erin glijdt, brengt de leisteen een zacht zoemend geluid voort, waarna het automatisch openspringt en een jade hanger tevoorschijn komt, zo dun als een cicadevleugel.
Daruhan haalt de hanger voorzichtig tevoorschijn en ziet dat de achterkant ervan gegraveerd is met de woorden: "Respecteer alle dingen om de schoonheid van de wereld te verkrijgen." Deze zin doet hem beseffen hoe belangrijk het is om de natuur en het leven te respecteren.
De twee vallen in gedachten, waarna Priscilla langzaam zegt: "Dit doet me denken aan de dieren tuin in het paleis; alleen als je vriendelijk bent voor de dieren, zullen ze dichterbij komen." Daruhan knikt: "Dit lijkt op een belofte voor dit paleis."
De laatste aanwijzing geeft aan: "De schat slaapt in de gang van licht en schaduw." De twee komen bij de gang aan de westzijde van het paleis, waar het kleurrijke glasramen heeft waardoor de zon als een droom neerdaalt. Op elke raam is een muurschildering met verschillende stijlen en de vloer projecteert een kleurrijke schaduw van bloemen.
Priscilla observeert nauwkeurig het snijpunt van schaduw en licht en merkt dat een van de tegels van de gang iets donkerder is. Wanneer ze erop staat, horen ze een zwak mechanisch geluid onder hun voeten. Daruhan drukt er snel op het hoekje van de muurschildering naast, waardoor de verbonden mechanismen met elkaar geactiveerd worden, de muur van de gang begint langzaam in te deuken en een verborgen deur verschijnt.
De twee houden hun adem in terwijl ze de verborgen deur binnenstappen. Binnen is er een elegante kleine kamer, in het midden staat een sculptuur tafel van steen, waarop de lamp, de glazen parel, de zilverrol en de jade hanger zijn gerangschikt; tot slot is er nog een lege plek. Priscilla ontvangt het laatste artefact dat uit een verborgen vakje aan de balk is gevallen, een kleine spiegel die niet groter is dan haar handpalm; het oppervlak is warm en zacht, en weerspiegelt hun bezwete gezichten.
Daruhan plaatst het in het laatste vakje op de tafel en onmiddellijk baadt de kamer in gouden licht; de vijf schatten projecteren een lichtbundel. Op de muur verschijnt een zin: "De echte schat zijn jullie goedheid, eerlijkheid, respect, empathie en hoop."
Priscilla kijkt naar de lichtbundel en voelt een warme gloed in haar hart. Ze zegt zachtjes tegen Daruhan: "We hebben alle schatten verkregen; deze inzichten zijn eigenlijk het grootste cadeau."
Daruhan antwoordt zacht: "Elk schat bevat de essentie van menselijkheid; dat is de bron van geluk en zelfvertrouwen."
Plotseling opent er een nieuw lichtportaal boven de stenen tafel, de twee stappen naar binnen en komen in de meest mysterieuze koninklijke tuin van het paleis. De tuin is vol bloeiende bloemen, met paviljoens en gebouwen uit een andere wereld. Een grijsharige tuinman zit onder een bloemenrek en glimlacht rustig naar hen.
"Kinderen, jullie hebben de echte beproeving voltooid. De meest waardevolle schat ter wereld ligt niet in goud of zilver, maar in de goedheid en karakter van het hart. Mogen jullie deze waarheden met jullie meedragen en een geweldig leven creëren."
Priscilla houdt Daruhan's hand stevig vast, terwijl de twee uitkijken over de bloeiende tuin, een zachte bries waait; onder de blauwe lucht en de witte wolken zweren ze om deze lessen te onthouden en goede mensen te worden die anderen helpen en zichzelf waarderen.
Bij de schemering wordt het paleis bedekt door een gouden gloed en de twee keren stilletjes terug naar hun respectievelijke huizen. Priscilla schrijft onder de gordijnen haar inzichten van deze schattenreis op, terwijl Daruhan aan het raam zit en door zijn oude notitieboek bladeren. Beide beloven in hun harten - deze goede deugden die verborgen zijn in de schattenreis om te zetten in een stralend licht dat hen hun leven lang zal vergezellen.
Als de nacht valt, heerst er stilte en rust in het paleis, enkel de twee onschuldige zielen flonkerend met onverwoestbare hoop en integriteit in hun harten.