Onder de zilveren koepelstad lijken duizenden lichtjes als sterren uit de Melkweg te vallen. In het hart van de stad torent een zilverwitte metalen koepel, die vaag oplicht met iriserende, zachte gloed. De nacht stroomt geruisloos en omhult de hele stad in een serene, wonderlijke sfeer. Tussen de straatjes zijn de gebouwen hoog en imposant, terwijl lichtschermen hangen en heldere patronen van energie door de lucht dansen, als fijn geweven energie-draad die een majestueus web vormt.
In de smalle steeg aan de oostkant van deze vreemde stad reiken lange schaduwen, en de oranje straatlampen werpen felle kleuren op de muren. Voor een brede metalen deur staat een slanke, maar krachtige jongen, die rustig staat te wachten. Hij heet Queze, met heldere en diepe ogen die de verlichte koepel en de stroom van energie in de nacht reflecteren. Hij draagt zelfgemaakte zilveren armor, waarvan de randen zijn versierd met oude runen, en elke kras straalt een zachte glans uit. Deze armor is geen alledaags voorwerp, maar door hemzelf vervaardigd uit zilver-erg zachte mineralen en energiemodules, licht en in staat om energie te geleiden.
Vanavond staat Queze op straat, terwijl een lichte kilte in zijn adem hangt. Hij heft zijn rechterhand, en een zachte paarse gloed stroomt uit zijn handpalm. Met een draai van zijn pols transformeert de glans onmiddellijk in een dansende bloemvorm. De bloemvorm verandert, soms als een lint gewonden, soms als vleugels die zich uitstrekken, en brengt een vreemde martial arts-geest naar voren. Queze voert dit niet uit voor een show, maar als laatste voorbereiding op de komende uitdaging.
"Queze, ben je weer aan het trainen?" roept een meisje met een donkergrijze leren jas en scherpzinnige ogen, dat stil verschijnt om de hoek van de steeg. Haar naam is Lanlin, met Queze opgegroeid en samen vaak avonturen beleefd in deze zilveren koepelstad.
Queze glimlacht met een vleugje trots, terwijl de gloed van zijn hand nog steeds pulseert: "Lanlin, je komt net op het juiste moment. Ik heb een nieuwe energiedans die ik je wil laten zien."
Lanlin leunt tegen het metalen hek, haar armen om haar borst gekruist, met een onmiskenbare nieuwsgierigheid in haar ogen: "Ik hoorde dat je gisteravond alleen de aanval van de slechte partij Yenghe hebt tegengehouden? Die gast is geen lichtgewicht."
Bij het horen van de naam Yenghe, verdwijnt de glimlach op Queze's gezicht enigszins, en zijn toon wordt ernstiger: "Die gast heeft een aluminium vibratie-zwaard, en nieuwe energiekogels van de zwarte markt. Als ik de abnormale energiestromen niet had opgemerkt, zou hij veel moeilijker te voorspellen zijn geweest."
Terwijl hij dit zegt, tikt zijn linkervoet zachtjes op de grond, en zijn energie stroomt via de patronen van zijn armor naar de energie-leiding in het midden van de stad. Een azuurblauwe energieglans omhult Queze, waardoor hij als een lichte zwaluw de lucht in stijgt, zijn adem versmelt met de nacht. Lanlin kijkt verwonderd op, en ziet Queze zijn armen zijwaarts spreiden, terwijl de energie in zijn handen samenkomt. Zijn rechterhand verandert in een palm, en met een lichte duw van zijn linkerhand verschijnen er plotseling zes draaiende schaduwen van energie, als een schitterend lotusschaduwnet dat in de lucht is geweven.
"Is dit— Dans van de sterren?" roept Lanlin zachtjes verrast.
"Nee, dit is mijn zelfgeschapen levendige lichtzwaarddans," zegt Queze met een lage stem.
Hij beweegt onzichtbaar vooruit en achteruit, zijn stappen lijken nauw verbonden met de stromingen van energie in de stad. Elke keer als hij de grond aanraakt, verspreidt de energie zich door zijn armor naar zijn hele been en arm, en creëert schitterende schaduwen in de lucht. Lanlin kijkt aandachtig, en ziet hoe Queze yin, yang, hard en zacht in zichzelf verenigt, alsof hij stilletjes de dans van de energiegeesten zingt, die kracht en zachtheid slim vermengt. De overvloedige zilveren stralen weerspiegelen zijn bewegingen, net als een meteorietenregen onder de nachtelijke lucht.
"Hoe kun je de stadsenergie zo lichtgeleidend aansteken?" vraagt Lanlin nieuwsgierig.
Queze brengt de glans terug, en legt serieus uit: "Ik ontdekte dat onder de koepel het energienetwerk niet alleen levensondersteunend is, maar meer lijkt op een enorme ader. Wanneer mijn lichaam en geest synchroniseren met de ademhalingsfrequentie van deze stad, kan mijn interne energie zich naar de energiestromen uitbreiden. Zodra je jouw hart in het ritme van de stad verbindt, komt de energie als een fontein."
Lanlin is geboeid door zijn woorden en haar gedachten dwalen af naar Queze's verleden, toen hij voortdurend groeide met elke strijd en crisis in de steeg. Ze vraagt: "Kan je jouw zwaarddans echt in de strijd gebruiken?"
Queze haalt diep adem, zijn blik scherp: "De stad is onrustig, een dodelijke duel staat op het punt te komen. Yenghe heeft ons al in de gaten gehouden en hij kan vanavond wel eens aanvallen."
Inderdaad, nauwelijks had hij dit gezegd of een krachtige wind steeg op, en een scherpe schaduw weerkaatste in de sterren. Lanlin trekt Queze de achterste straat van de nachtmarkt in; waar het steegje kromt, horen ze een krachtige energie-impact. Ze houden hun adem in, en zien een groep mensen in zwart, met energie-staven die snel de grond raken, met Yenghe vooraan. Hij draagt een volledig dekkend masker, en zijn rug toont een aluminium vibratie-zwaard dat oplicht met een blauw-paarse gloed.
"Queze, Lanlin, eindelijk weer ontmoeten," zei Yenghe met een speelse maar koude toon, "Je hebt mijn zwarte kristalligogram gestolen, en ik zal vanavond hoe dan ook mijn rente eisen!"
Queze is onverschrokken, zijn armor straalt licht uit en omringt hem en Lanlin. Zijn vuisten zijn gekruist voor zijn borst, en zijn energiedans vormt een solide beschermend schild. Lanlin trekt stil een paar stappen terug en beschermt zichzelf met een intelligente zware schild, haar ogen gefocust op de vijand.
Yenghe glimlacht en beveelt zijn mensen om aan te vallen. Queze zwaait zijn linkerhand, zijn vingers bewegen als zwaluwen die stromen, terwijl energieflitsen snel voorbij schieten, de vijandige wapens omklemmen met een flitsend geluid. Yenghe trekt persoonlijk zijn aluminium vibratie-zwaard, zijn zwaard fluit, en hij slaat toe. Queze's armor-strepen lichten onmiddellijk op, en met een beweging van zijn lichaam ontwijkt hij de snede van Yenghe's zwaard, als een half stap naar Yenghe's zijde springend.
De twee staan tegenover elkaar in de felverlichte straat. Yenghe roept en valt weer aan, Queze trekt zijn rechterhand in een hoek en de levendige lichtzwaarddans is plotseling in beweging, als een zwaluw die de nacht doorklieft, explosies van energie zwaardglans botsten met het aluminium zwaard en schitterend vuur veroorzakend. Op dat moment ziet Lanlin dat er een persoon in het zwart stilletjes komt aanlopen, en ze roept onmiddellijk: "Pas op achter je!"
Queze draait snel om, en zijn lichtdans wordt een stekende aanval naar de pols van de zwarte persoon. Die persoon verliest zijn wapen en Lanlin duwt het met haar zware schild naar de steeg mond, waar de persoon neervalt en kreunt. Het slagveld verandert in een oogwenk, en Queze benut het energienetwerk van de stad, plaatst zijn hand op de grond en laat de patronen van zijn armor de omliggende energie aantrekken. Zilveren blauwe schaduwen verzamelen zich, en met een vuistslag op de grond maakt hij de energie-buizen onder de vloer zo'n hum dat de vijanden beide kanten op vallen.
Yenghe, wiens evenwicht verstoord is, schreeuwt: "Jij kunt de stadsenergie beheersen!?"
Queze zwijgt verder, beweegt zijn handen in reactie, de zilveren glans draait rond en weeft een energiegolf in de vorm van een waaier. Yenghe, beseffend de aanval, verdedigt zich met zijn zwaard, maar onder de enorme druk van energie moet hij drie stappen terugnemen, en de oppervlakte van zijn armor flikkert onregelmatig. Lanlin grijpt de kans, haar schild zwaait en duwt twee vijanden tegen de steegmuur terug.
De lichten flikkeren om hen heen, terwijl energiestromen door de nacht cirkelen. Queze kijkt naar Yenghe, vastberaden: "Deze stad staat jouw wreedheid niet toe. Jij steelt het zwarte kristalligogram en wilt de energiebalans vernietigen, dat laat ik absoluut niet toe."
Yenghe geeft niet op en draait zich om om te ontsnappen. Queze doet snelle stappen, de energiestroom stuurt hem als een pijl vooruit. Hij springt de lucht in, zijn handen razendsnel, weef de levendige lichtzwaarddans in een grote touw, en bind Yenghe met een verrassende snelheid. Yenghe worstelt even maar kan zich niet bevrijden, en wordt door Queze stevig aan de energieverzameling put geduwd.
"Waar is het zwarte kristalligogram?" vraagt Queze, zijn stem laag.
Yenghe lacht koud: "Denk je echt dat het bezit van het zwarte kristalligogram je de heerser van de stad maakt? Ware kracht komt vanuit de harten van mensen."
Queze schudt zijn hoofd, zijn toon steeds kalmer: "Kracht komt uit bescherming en geloof, en jij bent gewoon een slaaf van vernietiging. Vanavond zal de vrede van de stad niet worden aangetast door jou."
Dan plaatst Lanlin haar communicator bij de energietank en vraagt om de stadsbewakingsdienst. "We hebben Yenghe gevangen, kom alsjeblieft snel!" probeert ze zo kalm mogelijk te klinken, terwijl ze de gevangen vijand nauwlettend in de gaten houdt.
De bewakingsdienst arriveert snel en voert Yenghe en zijn mannen af. De nacht wordt dieper, en de crisis lijkt voorbij. Queze leunt tegen Lanlin aan, terwijl ze samen bij de energietank zitten en het fonkelen van de lichten onder de zilveren koepel bekijken. De nachtelijke bries streelt hen, met een gevoel van rust en veiligheid.
Lanlin klopte op Queze's schouder: "Je hebt vanavond bewezen dat jouw martial arts niet alleen prachtig zijn, maar ook de stabiliteit van de stad kunnen beschermen. Je bent de meest opvallende beschermer onder deze nacht."
Queze glimlacht lichtjes, zijn blik vol emotie naar de sterren: "Wat ik wil is niet alleen kracht, maar ook deze vrede en moed doorgeven aan iedereen in deze stad."
In de verte weerkaatst de zilveren koepel de vreemde energie van het nachtelijke hemel, elke stroom waarvan als een zegen neerdaalt. Queze en Lanlin staan zij aan zij, hun geest en hart samengevoegd in de energiestroom van de stad, die deze grond beschermt, die fonkelt van geloof en moed. Ondanks de diepe nacht blijft de menselijke geest branden, en de zilveren koepelstad onder hun bescherming voert een stralende nieuwe dageraad tegemoet.