ในยามบ่ายที่มีแดดจ้า สวนหญ้าในดินแดนแห่งเทพนิยายตะวันตกมีลมอ่อนๆ พัดไหวทำให้โลกสีเขียวสดชื่นอบอุ่น แสงแดดส่องผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้กระทบตกลงมาที่ดอกไม้บนทุ่งหญ้า ทำให้ดูเหมือนอัญมณีที่มีค่าที่สุด เปล่งประกายหลากสีสันและโยกเยกไปมา เจ้าหญิงฟลอเรียและนักรบเอลเดนยืนจับมือกัน ยิ้มแย้ม ราวกับว่าทิวทัศน์รอบตัวถูกออกแบบมาเพื่อพวกเขาโดยเฉพาะ
“เอลเดน ดูนั่นสิ มันมีดอกไม้ใหญ่พิเศษอยู่!” ฟลอเรียชี้ไปที่ดอกไม้สีทองที่กำลังบานสะพรั่ง ดวงตาของเธอส่องแสงด้วยความอยากรู้แบบเด็กๆ เส้นผมสีทองของเธอเปล่งปลั่งภายใต้แสงแดด สร้างความตัดกันที่งดงามกับสีเขียวของสนามหญ้า วันนี้เธอสวมใส่ชุดสีขาวเบาๆ ชุดของเธอปลิวไปตามลม ราวกับดอกลิลลี่ที่เต้นรำ
“เห็นแล้ว สวยมาก” เอลเดนตอบกลับด้วยรอยยิ้ม ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรักและการปกป้องฟลอเรีย รูปร่างของเขาหมายถึงความแข็งแรงและหล่อเหลาที่เป็นผลมาจากการฝึกซ้อมอย่างสม่ำเสมอ ความกล้าหาญและความยุติธรรมของเขาทำให้เขากลายเป็นนักรบที่ได้รับความเคารพในอาณาจักร
เบื้องหลังพวกเขามีครอบครัวที่อบอุ่นล้อมรอบ พ่อแม่และน้องๆ นั่งอยู่ด้วยกัน สัมผัสถึงช่วงเวลาปิกนิกที่มีความสุข บนสนามหญ้ามีผ้าเช็ดปากสีสดที่ปูอยู่เต็มไปด้วยอาหารที่มีกลิ่นหอมและรสชาติอร่อย ผลไม้สด ขนมกรอบ และเนื้อย่างที่หอมฟุ้ง ราวกับนำกลิ่นหอมจากป่าไม้เข้ามาที่นี่
“เร็วมาเถอะ ทุกคนมาร่วมกันสนุกกับอาหารอร่อยของเราเถอะ!” ราชินีกล่าวต้อนรับลูกๆ ของเธอด้วยรอยยิ้ม เสียงของเธอดุจแสงแดดในฤดูใบไม้ผลิที่อบอุ่น ทำให้ทุกคนรู้สึกถึงความสบายใจอย่างที่สุด เสียงหัวเราะของเด็กๆ ดังเป็นเสียงระฆังใสๆ ผสมกัน เป็นบทเพลงที่เป็นของช่วงบ่ายนี้
น้องๆ วิ่งไปที่อาหารด้วยความตื่นเต้น น้องสาวเล็กสุด เอมิลี กำลังพยายามปีนขึ้นไปบนก้อนหินเล็กๆ บนสนาม เพื่อให้สามารถยื่นมือไปหยิบสตรอว์เบอร์รี่พายที่เธอรักที่สุด ใบหน้ากลมๆ ของเธอแดงเพราะความตั้งใจ แต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“เอมิลี ระวังนะ!” ฟลอเรียเต็มไปด้วยความกังวลต่อแม่สาวน้อย เธอจึงปล่อยมือเอลเดนแล้ววิ่งไปช่วยเอมิลี เสียงของเธออ่อนโยนเหมือนน้ำพุหวานไหลเข้ากลางใจของเอมิลี
“ขอบคุณค่ะพี่สาว!” เอมิลีมองไปที่พี่สาวของเธอด้วยความสุข รอยยิ้มอันสดใสทำให้ทิวทัศน์รอบข้างดูสดใสยิ่งขึ้น ฟลอเรียช่วยเธออย่างระมัดระวังจนเธอขึ้นไปยืนบนก้อนหินได้
“ดูสิ พี่สาวก็จะมาสนุกกับสตรอว์เบอร์รี่พายด้วยกัน” ฟลอเรียกล่าวด้วยความดีใจ ทั้งสองนั่งอยู่บนก้อนหินเล็กๆ ร่วมเพลิดเพลินกับความอร่อยที่แม่เตรียมไว้
ไม่ไกลจากนั้น เอลเดนกำลังสนทนากับพี่ชายคนอื่นๆ อย่างกระตือรือร้นเกี่ยวกับการผจญภัยล่าสุดของพวกเขา หัวใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความกล้าหาญ พร้อมเผชิญหน้ากับความท้าทายในอนาคต เอลเดนเล่าถึงการผจญภัยของเขากับฟลอเรีย ทำให้คนรอบข้างฟังอย่างสนใจ
“พวกคุณเจอสัตว์ประหลาดในป่า มันน่าตื่นเต้นแค่ไหน?” ชาร์ลส์ พี่ชายที่รักการผจญภัยถามด้วยความอยากรู้
“ใช่ สัตว์ประหลาดตัวนั้นใหญ่โตมาก เราเกือบถอย แต่เมื่อเห็นแววตาที่เด็ดเดี่ยวของฟลอเรียหัวใจของผมก็เต็มไปด้วยความกล้าหาญ” เอลเดนกล่าวถึงฟลอเรีย ทำให้ดวงตาของเขาส่องประกายแห่งความสุข
คนรอบข้างพยักหน้าเห็นด้วย กล่าวว่า “เจ้าหญิงคือสัญลักษณ์แห่งความกล้าหาญจริงๆ!”
ฟลอเรียได้ยินแล้วอดที่จะยิ้มเบาๆ ไม่ได้ เธอไม่ได้ชื่นชมความกล้าหาญของตนเอง เธอเชื่อว่าทุกคนที่มีความรักในใจเมื่อต้องเผชิญกับความท้าทายก็สามารถกระตุ้นพลังอันยิ่งใหญ่ได้
“เราทุกคน勇敢ขึ้นเพราะเราต้องการปกป้องกันและกัน” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบ ราวกับสายลมอันอ่อนโยนในฤดูใบไม้ผลิ คำพูดของเธอทำให้ทุกคนรู้สึกถึงการเชื่อมโยงกันอย่างลึกซึ้ง ทุกคนหลงไหลอยู่ในความอบอุ่นของการอยู่ร่วมกัน
ขณะนั้น แสงแดดไหลผ่านอย่างราบรื่น เวลาเงียบสงบผ่านไปในความสุข สายลมพัดผ่านกันเบาๆ นำพากลิ่นหอมของดอกไม้บนสนามมา ทำให้การปิกนิกนี้เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ใต้ร่มไม้ เด็กๆ ได้ยินเสียงเพลงเบาๆ ที่มีความสดใส ราวกับว่าเสียงเพลงมาจากนกร้องไกลๆ
“เรามาท้าทายกันว่าใครจะร้องเพลงได้ดีกว่า!” น้องสาวคนหนึ่งเริ่มต้นหัวข้อ ส่งผลให้เกิดการประกวดร้องเพลงขนาดเล็กขึ้น ทุกคนต่างแสดงออกถึงความสามารถของตน ตั้งแต่เสียงร้องที่แสบแก้วหูไปจนถึงทำนองที่ไพเราะ โน๊ตดนตรีร่ายรำอยู่ในอากาศ ราวกับบอกกับโลกนี้ว่าสุขอยู่ในขณะนี้
เมื่อเพลงจบ ทุกคนต่างหัวเราะเสียงดัง เพลิดเพลินไปกับความสุขที่เพลงมอบให้ เอลเดนและฟลอเรียเองก็อดไม่ได้ที่จะร่วมร้องเสียงดังกระหึ่ม เสียงเพลงของพวกเขาผสมกัน ราวกับสายรุ้งที่สวยงามสองสายทำให้สนามหญ้านี้กลายเป็นมหาสมุทรแห่งความฝัน
เมื่อแสงแดดเริ่มขัดทับข้ามไป เวลาไม่รู้ตัวก็เข้าสู่ตอนเย็น ท้องฟ้าเริ่มมีสีสัน อาทิตย์อัสดงทำให้ท้องฟ้ามีประกายขอบทองอ่อน ๆ ครอบคลุมสนามหญ้าทั่วไป ราวกับว่าทุกมุมล้วนอยู่ในอาการหลงใหลแห่งความสุขจากชีวิต
“นี่คือบ่ายที่สวยงามจริงๆ มาทำความฝันที่งดงามกันเถอะ” ฟลอเรียนั่งอยู่ข้างพ่อแม่ พร้อมรอยยิ้มที่สดใส เธอหลับตาแล้วอธิษฐานอย่างเงียบๆ หวังว่าสุขภาพเช่นนี้จะยังคงดำเนินต่อไปตลอดไป
“นี่จะกลายเป็นความทรงจำที่สวยงามของเรา จะอยู่กับเราตลอดไป” เอลเดนกล่าวนั่งอยู่ข้างๆ พร้อมให้พรอย่างเงียบๆ รู้สึกถึงความสงบที่ไม่เคยมีมาก่อน เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่เพียงการปิกนิกของครอบครัว แต่เป็นการสัมผัสจิตวิญญาณของกันและกัน
และบนสนามหญ้าที่มีลมพัดสบายเหล่านี้ ดอกไม้สีสันสดใสและร่างเล็กๆ ที่วิ่งเล่นผสมกันเป็นภาพวาดที่น่าประทับใจ ไหลผ่านบทกวีแห่งความรักและชีวิต ในช่วงบ่ายในดินแดนแห่งเทพนิยาย โมเมนต์ที่แสนเรียบง่ายแต่มีค่าเหล่านี้ไม่ได้มีเพียงการปิกนิกในสนามหญ้า แต่ยังคงเป็นความทรงจำอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ในใจลึกๆ ของแต่ละคน