ในป่าทรอปิคอลของประเทศไทยที่ห่างไกล ใบไม้สีเขียวสดใสยืนหยัดอยู่ใต้ฟ้าสีฟ้า แสงอาทิตย์พยายามทะลุผ่านเหนือยอดไม้ สายลำแสงที่จับกระทบกันเต้นรำอยู่บนพื้นดิน ราวกับว่ากำลังเล่าขานเรื่องราวโบราณ ในป่าที่ลึกลับและสวยงามนี้ มีเด็กสาวคนหนึ่งชื่อเหลียนหยาน เธอมีผิวเนียนราวกับมะพร้าว ผมดำยาวราวน้ำตกไหลลงมาที่ไหล่ เธอมักมีแววตาที่สื่อถึงความมุ่งมั่นและกล้าหาญ
เหลียนหยานจับไม้เท้าที่เปล่งประกายของเธอซึ่งทำจากคริสตัลที่มีสัญลักษณ์ลึกลับทั่วทั้งไม้เท้า ในแสงแดดที่สาดส่อง ไม้เท้านั้นเปล่งประกายหลากสีสัน ไม้เท้านี้เป็นมรดกที่คุณยายของเธอมอบให้ เธอเคยได้ยินว่ามันมีพลังวิเศษในการเชื่อมโยงกับธรรมชาติและเทพเจ้า ด้วยเหตุนั้น เธอจึงถูกล้อมรอบไปด้วยความสนใจจากสิ่งมีชีวิตในป่า
ในป่าที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวานี้ เสียงกระซิบซึ่งมาจากสิ่งมีชีวิตลึกลับดังอยู่ในหูของเธอ เธอรู้ว่าการผจญภัยในวันนี้จะเกี่ยวข้องกับเทพเจ้าน้ำ นกเล็กๆ ร้องเพลงบนกิ่งไม้นั่น แมลงปอเต้นรำโบกบินอยู่ ทุกสิ่งดูเหมือนกำลังรอคอยอะไรบางอย่าง อยู่ไม่ไกลมีลำธารสายเล็กน้ำใสไหลผ่านมา เสียบอกซาวด์ที่ไพเราะ ราวกับเชิญชวนเธอไปผจญภัย
"วันนี้ฉันต้องหาพระเจ้าแห่งน้ำให้ได้!" เหลียนหยานคิดในใจ ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความหวัง เธอสูดหายใจลึกๆและเริ่มเดินตามเสียงนั้นไป ต้นไม้ส่ายไปมาในสายลมเบาๆ ใบไม้ส่งเสียงกระทบกัน ราวกับกำลังให้กำลังใจเธอ
เมื่อเดินไปได้สักพัก เหลียนหยานมาถึงน้ำตกขนาดใหญ่ น้ำไหลเชี่ยวกราก สายน้ำสีขาวที่พุ่งขึ้นในแสงแดดปรากฏเป็นสายรุ้งสีสันสดใส เธอยืนอยู่หน้าอุทกกอง นี้อาจเป็นที่อยู่ของพระเจ้าแห่งน้ำ เธอคิดในใจ ขณะที่ไม้เท้าอยู่ในมือ เธอรู้สึกถึงพลังที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
ในขณะนั้นเอง ปลาคริสตัลขนาดใหญ่พุ่งออกจากน้ำตกพร้อมกับแสงน้ำ ราวกับนักเต้นที่สง่างาม เหลียนหยานตกตะลึง มันคือสัตว์ประหลาดที่เธอเคยเห็นในหนังสือ! "เหลียนหยาน, ยินดีต้อนรับ" เสียงของปลาคริสตัลใสแจ๋วเหมือนเสียงระฆัง ดังขึ้นราวกับเสียงเพลงที่ไหลจากน้ำ
"คุณรู้จักชื่อของฉัน?" เหลียนหยานรู้สึกประหลาดใจ
"ฉันคือผู้ส่งสารของพระเจ้าแห่งน้ำ นำคุณไปพบกับพระเจ้าแห่งน้ำ" ปลาคริสตัลยิ้มและคลื่นน้ำที่เป็นเกลียวเบาๆ ท่าทางที่เคลื่อนไหวน้ำจุดขึ้นเป็นคลื่น ทุกๆ สิ่งสรรพณรอบตัวเหลียนหยานเต็มไปด้วยเสน่ห์และลึกลับ
เหลียนหยานเดินตามปลาคริสตัลไปผ่านน้ำตกเข้าสู่โลกใต้น้ำที่ซ่อนอยู่
น้ำในนี้มีแสงและเงาที่ซับซ้อน ปลาเรียงรายสีสันสดใสพล่านอยู่ข้างเธอ ผ่านผิวน้ำ แสงแดดดูเหมือนจะนุ่มนวลขึ้น ราวกับว่าเพื่อเติมเต็มภาพวาดที่สวยงามนี้ด้วยกรอบสีทอง เหลียนหยานรู้สึกถึงอิสระที่ไม่สามารถบรรยายได้ ราวกับทั้งโลกคือเวทีของเธอ
"นี่คืออาณาจักรของพระเจ้าแห่งน้ำ" ปลาคริสตัลบอกกับเธอ ขณะที่คำพูดของมันค่อยๆ ปรากฏปราสาทคริสตัลที่เปล่งประกายทองคำ ซึ่งผนังของปราสาทประดับประดาด้วยไข่มุกหลากสี สะท้อนแสงที่สวยงามอย่างน่าอัศจรรย์
"ไปพบกับพระเจ้าแห่งน้ำเถอะ!" ปลาคริสตัลเร่งเร้า ความรู้สึกของเหลียนหยานทั้งตื่นเต้นและกังวล ขณะที่เธอจับไม้เท้าอย่างแน่นหนาและกล้าหาญเดินไปยังปราสาท ประตูที่ทำจากล้อน้ำค่อยๆ เปิดออก ข้างในมีเทพีผู้สง่างามนั่งอยู่ สวมมงกุฎที่ทำจากสาหร่าย มีน้ำไหลผ่านตัวเธอ ราวกับเป็นแหล่งกำเนิดชีวิตที่หล่อเลี้ยงทุกสิ่ง
"ยินดีต้อนรับคุณ เหลียนหยาน" เสียงของพระเจ้าแห่งน้ำมีความอบอุ่นอย่างลมปราณในฤดูใบไม้ผลิ ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย "ฉันได้ยินความปรารถนาของคุณแล้ว"
"พระเจ้าแห่งน้ำ ฉันต้องการสำรวจความลับของป่านี้และรับพลังของมันเพื่อปกป้องทุกสิ่งในที่นี้" เหลียนหยานกล่าวด้วยความมั่นใจ สื่อถึงความกล้าหาญภายในเสียงของเธอ
พระเจ้าแห่งน้ำยิ้มเล็กน้อย คลื่นน้ำสงบสวยงาม "สาวผู้กล้าหาญ ป่านี้มีกลุ่มเชื่อถือและปัญญาที่มีพันปี มีเพียงความกล้าที่บริสุทธิ์และคงที่เท่านั้นที่จะเข้าใจความลับที่แท้จริง"
พระเจ้าแห่งน้ำโบกมือไปมาที่น้ำ ซึ่งกลายเป็นภาพลวงตาของแสงและเงา บอกเล่าประวัติของป่าที่โบราณ "ตราบใดที่ความกล้าหาญนี้มีอยู่ ผู้รักษาที่เชื่อถือได้เท่านั้นที่จะมีส่วนร่วมในเรื่องราวเหล่านั้น" แววตาของเธอเต็มไปด้วยปัญญา ความลึกซึ้งและลึกลับ เหลียนหยานมองดูภาพลวงตานั้นด้วยความนับถือ
"โปรดบอกฉันว่าฉันควรทำอย่างไร?" เหลียนหยานถามอย่างรีบร้อน
"คุณต้องออกเดินทางไปหาศาสตราแห่งองค์ประกอบทั้งสี่ โดยอยู่ในดินแดนของไฟ ดิน ลม และน้ำ สี่ศาสตรานี้จะช่วยให้คุณเข้าใจความลับทั้งหมดของป่านี้ และจะมอบพลังที่ไม่มีประมาณแก่คุณ" พระเจ้าแห่งน้ำกล่าว ด้วยน้ำเสียงแสดงความคาดหวัง
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เหลียนหยานใจเต้นรัว "ฉันจะหามันให้พบ โปรดเชื่อใจฉัน!" เสียงของเธอเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น
พระเจ้าแห่งน้ำพยักหน้าและยิ้มอย่างพึงพอใจ "งั้น เริ่มแรก ให้นำเครื่องรางจากพระเจ้าแห่งน้ำนี้ไป มันแสดงให้คุณมีความสามารถในการป้องกันตัวในยามสารพัด"
พระเจ้าแห่งน้ำมอบเครื่องรางที่เปล่งแสงสีฟ้าให้กับเหลียนหยาน ซึ่งเธอรู้สึกถึงพลังอบอุ่นที่แพร่กระจายออกมา
"ตอนนี้ คุณสามารถเริ่มการผจญภัยของคุณได้แล้ว" พระเจ้าแห่งน้ำยิ้มและโบกมืออีกครั้ง น้ำไหลพาเหลียนหยานกลับมายังขอบน้ำตก
ทำให้เหลียนหยานรู้สึกเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังและความหวัง เมื่อต้องเผชิญกับการผจญภัยที่กำลังจะเริ่มต้น เธอไม่รู้สึกกลัวแม้แต่น้อย ผ่านน้ำตก เธอเริ่มต้นการเดินทางเพื่อหาศาสตราองค์ประกอบทั้งสี่ ขณะที่ทุกการเดินทางนั้นคือการผจญภัยครั้งใหม่
เป้าหมายแรกคือดินแดนของไฟ เหลียนหยานเดินผ่านป่าเพื่อหาศาสตราแห่งไฟที่กำลังลุกโชน ตามทางเล็กๆ เธอรู้สึกได้ถึงความร้อนที่เพิ่มขึ้น ว่าท้องฟ้าที่อยู่ข้างหน้าได้ถูกเปลวไฟเปลี่ยนเป็นสีส้มแดง เมื่อเธอเข้าใกล้ เสียงดังเปรี๊ยะๆดังลอดเข้ามาทางใบไม้ เธอเห็นไฟที่กำลังลุกอยู่เต็มเตา
เหลียนหยานสูดหายใจลึก ในใจบอกตัวเองว่านี่คือการทดสอบ เธอตั้งใจกล้าหาญเดินเข้าไป เมื่อใกล้เปลวไฟ จู่ ๆ นกไฟขนาดใหญ่เสียดสีกาอัปเลี้ยงลง คลายปีกบิน และสกัดทางของเธอ
"คุณเป็นใคร ทำไมมาที่เขตของฉัน?" เสียงนกไฟเต็มไปด้วยความระมัดระวัง สายตาที่ร้อนแรงเหมือนไฟ ระวังเปล่งประกาย
"ฉันชื่อเหลียนหยาน มาที่นี่เพื่อหาศาสตราแห่งไฟ หวังว่าจะได้รับพลังของไฟ!" แม้ว่าเสียงของเธอจะเบา แต่ในน้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น
นกไฟจ้องมองเธออย่างใกล้ชิด ประเมินเด็กสาวผู้กล้าหาญนี้อย่างรอบคอบ "ถ้าท่านต้องการได้ศาสตรานี้ เจ้า จะต้องผ่านการทดสอบของข้าเสียก่อน"
"การทดสอบคืออะไร?” เหลียนหยานถามอย่างรีบร้อน
"เจ้าต้องหาความกล้าในไฟ" นกไฟชี้ไปที่ไฟที่ลุกอยู่โดยรอบ "ที่นี่มีเพียงผู้ที่กล้าหาญที่สุดเท่านั้นที่จะพบศาสตรา"
เหลียนหยานรู้สึกวิตก แต่เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถถอยหลังได้ ขณะที่เธอรู้สึกถึงเปลวไฟรอบตัวเธอ เธอหลับตาและคำนึงถึงพระเจ้าแห่งน้ำ เมื่อเธอสงบใจ เปลวไฟกลับไม่ดูน่ากลัวนัก เธอเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ เปลวไฟไม่ทำให้เธอได้รับบาดเจ็บ แต่กลับสงบจิตใจของเธอให้สงบมากขึ้น
"สำเร็จแล้ว!" นกไฟพูดอย่างประหลาดใจ มันรู้สึกทึ่งในความกล้าหาญของเหลียนหยาน "เจ้าผ่านการทดสอบแล้ว ศาสตราไฟนี้คือของเจ้า"
ใกล้เคียงกับแสงสีแดง นกไฟมอบศาสตราแห่งไฟที่ระยิบระยับให้กับเหลียนหยาน เธอรับมันด้วยความดีใจ ความร้อนที่ไหลเข้ามาทำให้ใจของเธอรู้สึกตื่นเต้น
"ขอบคุณนกไฟ!" เธอโบกมือให้มันอย่างเป็นมิตร หลังจากนั้นเธอเดินต่อไปพร้อมกับศาสตราแห่งไฟ โดยรู้สึกเต็มไปด้วยความหวังและความกล้าหาญ
ต่อไป เหลียนหยานเข้ามายังดินแดนของดิน ที่นี่เป็นป่าที่กว้างใหญ่ดั่งที่หลับลึกในเวลาที่หยุดนิ่ง ต้นไม้สูงตระหง่าน รากไม้สัมพันกัน เธอรู้สึกถึงความสงบท่ามกลางพื้นดิน
ในดินแดนนี้ เธอประสบกับผู้พิทักษ์องค์ประกอบที่ยิ่งใหญ่ รูปลักษณ์ของเขากลายเป็นเหมือนภูเขาเล็ก เปลือกทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยโคลนหนา ร่างการแสดงถึงความเข้มแข็ง "เจ้ามาที่นี่เพื่อศาสตราหรือ?"
"ใช่แล้ว!" เหลียนหยานไม่รู้สึกกลัวเลย เอ่ยเสียงดัง "ฉันต้องการพลังของดิน!"
"งั้น เจ้าต้องถอดรหัสปริศนาของดินก่อน" เสียงของผู้พิทักษ์หนักแน่นและเคารพ ทำให้เธอรู้สึกหนาวเหน็บ "ฉันจะถามเจ้าสามคำถาม ถ้าเจ้าตอบถูก ฉันจะให้ศาสตรา"
"ฉันฟังอยู่" เหลียนหยานตรงไปตรงมา เตรียมพร้อมสำหรับความท้าทาย
ผู้พิทักษ์เริ่มถาม "คำถามแรก: สิ่งไหนมีรากแต่มิได้เติบโต?"
เหลียนหยานคิดแล้วพบคำตอบ "นั้นคือแร่ธาตุในผืนดิน!" เสียงของเธอมั่นคงอาจกล่าว
"ถูกต้อง!" ผู้พิทักษ์พยักหน้า "คำถามที่สอง: สิ่งไหนสามารถทำให้เกิดพายุแต่ไม่สามารถมองเห็น?"
เหลียนหยานขมวดคิ้ว พบว่า "นั้นคือเมล็ดพันธุ์ในดิน เมื่อมีชีวิตสามารถสร้างพลังที่แข็งแกร่งได้!" คำตอบนี้ทำให้เธอรู้สึกมั่นใจ
"ดีมาก เจ้าฉลาดจริง คำถามสุดท้าย: สิ่งใดสามารถดูดซับน้ำได้ทั้งหมดแต่ไม่มีที่สิ้นสุด?"
เธอคิดอย่างเงียบ และสายตาของเธอก็เปล่งประกาย "นั้นคือรากที่ซ่อนในดิน!" เหลียนหยานตอบ
"ขอแสดงความยินดี เจ้าได้ตอบถูกทั้งหมด!" ผู้พิทักษ์ยิ้มและยื่นมือใหญ่ของเขาออกมา แสดงให้เห็นถึงหินดินที่สว่างไสว "นี่คือศาสตราแห่งดิน โปรดดูแลมันให้ดี"
"ขอบคุณ!" เหลียนหยานรับแร่ดินด้วยความขอบคุณ "ฉันมั่นใจว่าพลังนี้จะช่วยให้ฉันก้าวไปข้างหน้า"
เมื่อการผจญภัยของเหลียนหยานเริ่มต้น เธอเข้าสู่แดนของลม ท้องฟ้าที่นี่สดใสสีน้ำเงิน เมฆขาวลอยอย่างนุ่มนวลเหนือศีรษะของเธอ เธอสูดลมหายใจยาวและรู้สึกได้ถึงอากาศสดชื่น ความเป็นไปได้ไร้ขีดจำกัด
ข้างหน้าเธอมีสิงโตแห่งลมที่สง่างามโผลงตัวจากยอดเขา รอบขาของมันเบา ราวจะเต้นรำกับสายลม สิงโตแห่งลมหวนกลับมามองเห็นเหลียนหยาน ส่งเสียงคำรามต่ำ "หากต้องการได้รับศาสตราแห่งลม เจ้าต้องหาฟังเสียงของลมในแดนนี้"
เหลียนหยานนิ่งสงบ และมองหาสัญญาณเสียงของลม เธอสังเกตได้ว่าเสียงของลมที่งดงามรอบตัวคืออะไร เธอรู้ว่าสิ่งที่ต้องการอยู่ในการติดต่อกับสายลม จึงตั้งใจเดินไปตามเสียง
"เสียงของลมที่นี่ผันเปลี่ยน" เหลียนหยานว่า "บางทีฉันอาจจะได้ยินโน้ตที่แตกต่างออกไป" เธอหยุดขณะพยายามจับเสียงที่เปลี่ยนแปลงของสายลม
ทันใดนั้น เสียงลมที่เร่งรีบพัดมาแตกต่างดังอย่างเหลือเชื่อ เหลียนหยานตื่นเต้น เธอกำลังฟังเพลงการเคลื่อนไหวอิสระของลม! เธอเริ่มเลียนเสียงเหล่านั้น หวังจะสร้างความสอดคล้อง
"ถ้าฉันสามารถให้ลมตอบสนองกับฉันได้ แน่นอน ฉันต้องสามารถรับศาสตรา!" เธอคิด ความเชื่อที่บริสุทธิ์และมั่นคงของเธอส่งผ่านไป
ไม่ช้า เธอพบทำนองที่แปลกใหม่ใจสัมพันธ์ได้ กับท้องฟ้าที่แผ่ออกไป ราวกับว่าหัวใจของเธอเชื่อมโยงเข้ากับทัศนียภาพนี้ เมื่อเสียงสุดท้ายปรากฏ สิงโตแห่งลมตระหนกและนั่งหันหลังมองเธอสังเกตสักครู่
"เจ้าได้เพลงลมที่แท้จริง สาวผู้กล้าหาญ! นี่คือการทำให้เจ้าสมควรได้รับศาสตรา!" สิงโตแห่งลมแสดงความชื่นชม บิดตัวเล็กน้อย ค่อย ๆ แสดงให้เห็นถึงหินลมสีฟ้าที่หมุนอยู่ในอากาศ
"ขอบคุณ!" เหลียนหยานรู้สึกซาบซึ้งและปิติในการรับหินนี้ เธอเข้าใจว่านี่คือสิ่งที่จะทำให้การเดินทางของเธอเข้าใกล้จุดสิ้นสุด
ในที่สุด เหลียนหยานเข้ามาในแดนของน้ำ — โลกน้ำตกที่เธอคุ้นเคยแต่ก็เต็มไปด้วยความลึกลับ สายน้ำยังคงไหลอย่างต่อเนื่อง และกลิ่นสดชื่นแผ่กระจายอยู่ข้างหน้าเธอ
แต่เมื่อเธอเดินเข้าใกล้น้ำตก เธอก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบอัปสรน้ำوانเกิดการปรากฏขึ้น ใบหน้าของนางมีรอยยิ้มอ่อนหวาน ประหนึ่งเพชรที่ระยิบระยับจากท้องฟ้ายามคืน "เจ้ามาที่นี่เพื่อศาสตราหรือไม่?"
"ใช่ ฉันต้องการศาสตราแห่งน้ำ" เหลียนหยานพยายามรักษาอารมณ์ให้เป็นปกติ แต่หัวใจของเธอก็ยังเต้นอย่างหนัก
"หากต้องการจะได้ศาสตราเจ้า ต้องใช้ปัญญาในการไขปริศนาน้ำ" เสียงของนางมีความใสสะอาด ดุจแม่น้ำเล็กที่ไหล "ฉันจะถามเจ้าสามข้อ เจ้าต้องตอบให้ครบ"
"ได้เลย โปรดถาม" เหลียนหยานตอบอย่างรวดเร็ว
อัปสรน้ำเริ่มถาม "รูปแบบของน้ำทั้งสี่นั้นคืออะไร?" เธอเงยหน้าขึ้นเงียบ แต่ก็รู้ว่าจะตอบอย่างไร "น้ำ น้ำแข็ง ไอน้ำ และฝน!"
อัปสรน้ำพยักหน้า จากนั้นก็ถามคำถามที่สอง "ในสภาวะไหน น้ำจึงง่ายต่อการไหล?"
เหลียนหยานคิดสักครู่ ส่วนสีหน้าของเธอสดใส "เมื่อไม่โดนขวาง!" เธอส่งยิ้มให้เช่นกัน
คำถามสุดท้ายมาถึง อัปสรน้ำถาม "ที่ซึ่งน้ำไหลผ่านมา ความลับที่สุดใหญ่คืออะไร?"
เหลียนหยานยิ้มอย่างคลุมเครือ ความคิดฝ่าผ่านไป "นั่นคือการยอมรับ ไม่ว่าจะมีอุปสรรคมากมายเพียงใด มันยังสามารถค้นหาหนทางของตัวเองได้" เสียงของเธอเต็มไปด้วยความพากเพียรและความเชื่อในชีวิต
"เจ้าได้ผ่านการทดสอบทั้งหมดของฉันแล้ว นี่จึงเป็นสิ่งที่พวกเจ้าสมควรได้รับ!" อัปสรน้ำพยักหน้าและยื่นหินศาสตราที่เปล่งแสงคล้ายกับคลื่นน้ำให้
"ขอบคุณมาก!" เหลียนหยานดีใจเหลือเกิน เมื่อรับหินแล้ว เธอรู้สึกถึงพลังสายน้ำที่ไหลเข้าสู่ใจของเธอ
เมื่อเธอได้หินศาสตราองค์ประกอบทั้งสี่แล้ว เหลียนหยานกลับไปยังอาณาจักรของพระเจ้าแห่งน้ำ ยืนอยู่ต่อหน้าพระเจ้าแห่งน้ำด้วยความรู้สึกมีความหมายเกี่ยวกับการเดินทางนี้ เธอส่งมอบหินที่ทรงคุณค่าทั้งสี่อันให้พระเจ้าแห่งน้ำ ขณะที่มือของเธออัดแน่นไปด้วยพลังสี่สีที่เจิดจ้า
พระเจ้าแห่งน้ำยิ้มและมอบให้กลับไป ซึ่งหัวใจของเธอได้รับความอบอุ่นขึ้นเรื่อย ๆ ความลับในป่านี้ชัดเจนขึ้นในมือของเธอ "สาวผู้กล้าหาญ ใจของเจ้าบริสุทธิ์ราวกับป่านี้ ความกล้าหาญของเจ้าก็ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้ว หินศาสตราเหล่านี้จะมอบพลังให้เจ้ารักษาแผ่นดินนี้"
เหลียนหยานรู้สึกอบอุ่นอยู่ในใจ เหมือนว่าสรรพกำลังได้กลับคืนสู่ตัวเธอ มายังโลกแห่งความจริง แสงสีกวนเวียนสี่สีลอยอยู่ใกล้ๆ เธอรู้สึกถึงพลังแห่งธรรมชาติรอบตัวเธอ
"ขอบคุณพระเจ้าแห่งน้ำ!" เหลียนหยานตอบอย่างสูงส่ง ตาเธอแจ่มแสงด้วยน้ำตาแห่งความขอบคุณ
"จดจำไว้ว่าความรักต่อแผ่นดินนี้และความกล้าหาญของเจ้าจะต้องอยู่ในใจตลอดไป โดยเช่นนี้ เจ้าจะพบเจอกับพลังที่แท้จริง" คำพูดของพระเจ้าแห่งน้ำทำให้เหลียนหยานรู้สึกซาบซึ้งอย่างมหาศาล
ยามพลบค่ำ ณ ป่านั้น เหลียนหยานก้าวออกจากประตูอาณาจักรอีกครั้ง หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความกล้าหาญและความหวัง เธอจะใช้อำนาจลึกลับนี้ทำงาน เพื่อปกป้องแผ่นดินนี้ ให้เป็นผู้ปกป้องระหว่างการต่อสู้และความสงบในอนาคต
สุดท้ายเหลียนหยานหันหลังมองไปยังอาณาจักรพระเจ้าแห่งน้ำ แสงแดดลอดผ่านกิ่งไม้ที่อยู่เหนือ เงาสลัวพระเอกินไปบนใบหน้าที่มั่นคงของเธอ เธอรู้ว่านี่คือการผจญภัยที่น่าตื่นเต้น และเรื่องราวของเธอเพิ่งเริ่มต้นขึ้น ทุกคืนป่านี้จะกลายเป็นพยานแห่งจิตวิญญาณที่กล้าหาญของเธอ และในใจของเธอจะเก็บรักษาไว้ตลอดไปในตำนานแห่งปราสาทเทพ