ในป่าอันกว้างใหญ่และลึกลับแห่งหนึ่ง ต้นไม้รอบข้างสูงตระหง่านจนถึงเมฆ ลำต้นปกคลุมไปด้วยมอส รากไม้พันกันอย่างเชื่องช้าเหมือนมังกรยักษ์ บนพื้นดินมีดอกไม้หลากสีมากมายกระจายอยู่ ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจ ในป่าที่เงียบสงบนี้ซ่อนเร้นเทพเจ้าในทิศตะวันออกที่ชื่อว่า หลินเยว่ เธอมีเส้นผมดำลื่นเป็นไหมคู่กับดวงตาที่สว่างดั่งดาว เสมอไปที่แสดงความลึกลับและความลึกซึ้ง
ในคืนหนึ่ง ทั้งป่าเต็มไปด้วยหมอกบาง ๆ แสงจันทร์ส่องผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ ทิ้งเงาเป็นดวง ๆ หลินเยว่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ เอียงหูฟัง เสียงกระซิบต่ำและร้อนลอยเข้ามาราวกับมีบางสิ่งผิดปกติกำลังเกิดขึ้น เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกถึงบรรยากาศของเสียงกระซิบที่เต็มไปด้วยการคุกคาม เหมือนกับว่าสิ่งมีชีวิตในความมืดอันยากจะสบายกำลังแทรกซึมดินแดนของเธออย่างเงียบ ๆ
หลินเยว่จับดาบแสงในมือแน่น ดาบนี้ปล่อยประกายแสงอ่อน ๆ มีสลักสัญลักษณ์โบราณอยู่บนด้ามซึ่งสื่อถึงความยุติธรรมและความกล้าหาญ เธอรู้ว่าต้องหยุดสิ่งมีชีวิตในความมืดเหล่านี้ เพื่อปกป้องป่าลึกลับนี้และสิ่งมีชีวิตทั้งหลายที่อยู่ภายใน หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความกล้าหาญ เธอจึงตัดสินใจที่จะลึกเข้าไปในป่าเพื่อค้นหาต้นกำเนิดของเสียงกระซิบ
เมื่อเธอเข้าสู่บริเวณที่หนาแน่นของป่า สภาพรอบข้างกลับยิ่งดูเหมือนแฟนตาซีและลึกลับมากขึ้น เสียงกระซิบที่ลอยมาจากทุกทิศมีความชัดเจนมากขึ้นทุกก้าวทำให้หัวใจของหลินเยว่เต้นเร็วขึ้นอยู่ตลอดเวลา ทันใดนั้น มีเงาหนึ่งพุ่งผ่าน หลินเยว่หยุดลงและมองไปทางที่มีการต่อสู้ ปรากฏว่ามีฝูงสิ่งมีชีวิตในความมืดอยู่กลุ่มหนึ่ง รูปร่างของพวกมันเหมือนมีการแกะสลักที่บิดเบี้ยว มีแสงสีม่วงในดวงตา และริมฝีปากแสดงรอยยิ้มที่เย็นชา ราวกับว่าพวกมันไม่สนใจการมาถึงของเธอ
"ฮึ่ม เทพเจ้าแห่งมนุษย์กลับมีความกล้า มาถึงดินแดนของเรา" สิ่งมีชีวิตในความมืดหนึ่งกล่าวด้วยเสียงที่แหลมคม ดั่งสนิมตัดเสียงความเงียบในคืน
"ฉันไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นเทพเจ้าแห่งการปกป้องป่าแห่งนี้" หลินเยว่ขมวดคิ้วและตอบกลับ โดยที่ทั้งสองมือกำดาบแสงไว้แน่นและมองไปยังพวกมันอย่างมุ่งมั่น เธอรู้ว่าสงครามครั้งนี้ต้องเกิดขึ้น
สิ่งมีชีวิตในความมืดได้ยินดังนั้น ต่างมองหน้ากันก่อนจะหัวเราะเสียงต่ำ "เทพเจ้าเล็ก ๆ เช่นเธอ คงไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของเราได้! มาลองดูความสามารถของเธอเถอะ!"
หลินเยว่ก้มตัวเล็กน้อย ดึงดาบแสงไปข้างหน้า ดาบกระจายแสงเจิดจ้าเหมือนดวงดาวในคืน เธอพึมพำคาถาโบราณ พร้อมใจกับการต่อสู้ที่กำลังจะมาถึง สิ่งมีชีวิตในความมืดเห็นเหตุการณ์ดังกล่าวก็พุ่งเข้ามาหาเธอ ขณะร้องคำราม ในขณะที่ต้นไม้รอบตัวเริ่มสั่นสะเทือนและใบไม้แห้งล่วงหล่น
หลินเยว่กลายร่างเป็นแสงในพริบตา หลีกเลี่ยงการโจมตีที่เข้ามาได้อย่างรวดเร็ว ดาบในมือเปล่งประกายเจิดจ้าและตัดเข้าที่ร่างของสิ่งมีชีวิตในความมืด ดาบแสงได้เฉือนเข้าไปในร่างของวัตถุ ทำให้มันส่งเสียงร้องคำรามเจ็บปวดก่อนที่จะกลายเป็นควันสีดำภายในอากาศ
เมื่อเห็นเพื่อนถูกตีแพ้ สิ่งมีชีวิตที่เหลือกลับถอยออกไปอย่างตื่นตระหนก และเริ่มสงสัยในพลังของเทพเจ้า หลินเยว่เห็นโอกาสนั้น ยิ้มเย็นชา และเธอเงยหน้าขึ้นพร้อมสั่งดาบแสงในมือออกไป ราวกับท้าทายว่า "มาสิ ใครยังอยากท้าทายฉันอีกบ้าง?"
พวกสิ่งมีชีวิตในความมืดโกรธเกรี้ยวขึ้นมา พวกเขาไม่รีรอและรวมตัวกันเพื่อโจมตีเธออย่างรุนแรง พวกมันกระจายออกไปจากหลายทิศทาง เพื่อปิดล้อมหลินเยว่ภายในเวลาที่สั้นที่สุด
หลินเยว่รู้สึกชัดเจนในใจ สายตาของเธอเกิดการกระพริบด้วยความวิตกกังวล และเธอใช้ความเร็วค้นหาโอกาสเพื่อที่จะตอบโต้ เธอใช้ดาบแสงในอากาศอย่างรวดเร็ว โจมตีพวกมันอย่างรุนแรงตามจังหวะที่เธอเคลื่อนไหว ดาบแสงไหลเหมือนน้ำ ฟาดฟันสิ่งมีชีวิตในความมืดที่เข้ามาหาเธอ ทุกการเคลื่อนไหวเป็นเหมือนดาวตกพลิ้วไหว เสียงดาบตัดอากาศดังออกมาเป็นเสียงร้าว
ในระหว่างการต่อสู้ หัวใจของหลินเยว่เต็มไปด้วยไฟแห่งความโกรธและความเชื่อที่ไม่ยอมแพ้ เธอไม่กลัวและไม่ต้องการถอยหลัง เพราะป่าที่ลึกลับนี้คือแผ่นดินของเธอที่เผ่าพันธุ์ของเธอปกป้อง เธอขับเคลื่อนพลังให้มากยิ่งขึ้น ในขณะที่ดาบแสงของเธอถูกเงื้อง่าฟาดไป มีสิ่งมีชีวิตในความมืดที่更多ถูกกำจัด กลายเป็นควันดำที่ลอยไปตามลม
อย่างไรก็ตาม การต่อสู้ยังไม่จบเพราะความกล้าที่เธอแสดงออก ด้วยการถอยกลับของสิ่งมีชีวิตในความมืดอีกชุด มีสิ่งที่แข็งแกร่งกว่าได้ปรากฏตัวออกมาอย่างเงียบ ๆ สิ่งมีชีวิตในความมืดที่ขนาดใหญ่มากได้เดินออกมาจากในป่า ร่างกายของมันมีสีม่วงเข้ม กระจายกำลังปราณที่ทำให้รู้สึกถึงความกลัว ทำให้หลินเยว่ถอยหลังด้วยความไม่ตั้งใจ
"คุณคือใคร?" หลินเยว่ถามด้วยความสงบ แม้ในใจเธอรู้ดีว่า ความสามารถของสิ่งมีชีวิตในความมืดนี้ต่างออกไปจากสิ่งอื่น ๆ
"ฉันคือการเป็นตัวแทนของความมืดทั้งปวง ชื่อว่า เงาซับ" เสียงของสิ่งมีชีวิตในความมืดนั้นต่ำเหมือนเสียงฟ้าร้อง ทำให้ทั้งป่ากระเทือนอย่างมาก "เจ้าคิดว่าท่านเทพเจ้าน้อยจะหยุดยั้งฉันได้หรือ? ฉันจะทำให้เจ้าเข้าใจถึงความหมายที่แท้จริงของพลัง"
เมื่อประโยคยังไม่ทันจบ เงาสยองได้พุ่งเข้าหาหลินเยว่ ราวกับต้องการกลืนกินเธอ ในช่วงเวลานี้ ความรู้สึกวิตกกังวลของหลินเยว่กลับดูชัดเจนยิ่งขึ้น เธอต้องเต็มกำลังเพื่อหลบหนีจากความมืดที่ไม่มีที่สิ้นสุด
เธอยกดาบแสงขึ้น รวบรวมพลังทั้งหมดที่มี และปล่อยแสงเจิดจ้าออกมา แสงนี้ได้แยกความมืดออกไปอย่างทันที สร้างเป็นเสาแสงระยิบระยับไปยังท้องฟ้า หลินเยว่พึมพำในใจ "พลังของคืนนี้มาจากชีวิตในป่านี้ ฉันจะไม่ถอย!"
เสาแสงพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า ปกป้องการโจมตีของสิ่งมีชีวิตในความมืดอย่างสมบูรณ์ จากนั้นเธอเกร็งฟันและพุ่งเข้าหาเงาซับ โดยตรงสื่อสารพลังของตนกลับกันในอากาศ ส่องแสงเจิดจ้าเหมือนมีเวลาในทันทีที่หยุดนิ่ง ทุกสิ่งรอบกายกลายเป็นนิ่ง
แต่หลินเยว่ไม่กลัว เธอรู้ว่านี่คือการต่อสู้ที่สมัยแห่งป่าและชีวิตจะถูกเนรเทศจากนี้ไป เธอเริ่มให้พลังในการใช้ดาบแสงของเธอมากขึ้น เพื่อท้าท้ายสิ่งที่เงาแห่งความมืดนี้ เธอได้รับพลังมาจากชีวิตทั้งหมดที่เธอได้ปกป้อง พลังนี้ช่วยให้เธอเดินหน้าต่อไป
"ฉันจะเอาชนะคุณ เพื่อป่าแห่งนี้กลับมาสู่แสงสว่าง!" เสียงของหลินเยว่ดังก้องราวกับเสียงฟ้าผ่า พร้อมกันกับที่ดาบแสงในมือเริ่มเปล่งแสงสว่างขึ้นให้มากยิ่งกว่าเดิม ราวกับว่ารวบรวมพลังของป่าไว้ที่นั่น ก่อนจะฟันตัดไปยังเงาซับอย่างแรง
การโจมตีนี้ราวกับฟ้าผ่าที่ฟันท้องฟ้าผ่านไป ฟาดถูกเงาซับ ส่งเสียงคำรามด้วยความสิ้นหวัง ประสานพลังของหลินเยว่ในการโจมตีครั้งนี้ ป่าฟื้นคืนชีพหวานไหว ร่างwoodsเริ่มสั่นไหว ก่อให้เกิดพลังที่ทำให้สิ่งมีชีวิตรอบข้างรู้สึกตื่นเต้น
ร่างของเงาซับที่สุดท้ายไม่สามารถรับมือได้ เปลี่ยนเป็นเศษเสี้ยวที่แตกสลายไปในอากาศ ในขณะเดียวกัน ดาบแสงของหลินเยว่ก็เปล่งประกายเจิดจ้า ขณะที่เธอเฉลิมฉลองในชัยชนะที่เพิ่งได้รับมา
ในช่วงเวลาของชัยชนะ หลินเยว่ยืนอยู่ที่เดิม รู้สึกถึงความรู้สึกที่ไม่สามารถบรรยายและความสุขอย่างมาก ป่าทั้งหมดเหมือนจะส่งเสียงต้อนรับด้วยชัยชนะของเธอ ลมเบา ๆ พัดผ่านแก้มของเธอเหมือนกับกำลังร่ำลือถึงคำขอบคุณและสรรเสริญ เงาต้นไม้ค่อย ๆ ลนลาน ดอกไม้สูงแล้วยกหัวขึ้น ส่งกลิ่นหอมไปทั่ว สร้างความรู้สึกให้เธอเต็มไปด้วยพลังที่ไม่มีที่สิ้นสุด ราวกับว่าความทุกข์ยากทั้งหมดได้กลายเป็นเรื่องไร้สาระ
หลินเยว่เก็บดาบแสง และยืนอยู่ในป่าที่เงียบสงบ รอบข้างทุกอย่างคืนสู่ความสงบ เหมือนโลกใบนี้กลับสู่สภาพเดิม เธอรู้ว่าในวันข้างหน้า ป่าจะมีจุดเริ่มต้นใหม่ ชีวิตใหม่จะเข้ามาแทนที่ความมืด เติบโตอย่างมั่นคง แม้ความมืดยังคงอยู่ แต่เธอรู้ว่า นาทีใดก็ตามเธอจะดูแลป่าแห่งนี้ให้สวยงาม ตลอดเวลา ไม่ว่าจะเผชิญกับความท้าทายเท่าใดก็ตาม
ในค่ำคืนที่สงบเช่นนี้ หลินเยว่เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าดวงดาว เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังเกี่ยวกับอนาคต อาจจะเมื่อถึงเช้าหรือขึ้นดวงอาทิตย์ พวกเขาจะได้ต้อนรับรุ่งอรุณใหม่ และเธอจะใช้พลังของเธอปกป้องป่าลึกลับและงดงามนี้ ในช่วงเวลานั้นseแค่ครั้ง ไม่มีเวทมนตร์ทั่วทั้งจักรวาล ได้ทำให้จิตใจของเธอสงบเช่นนี้ ปิดตาและสนุกสนานกับความสุขที่หาไม่ได้อย่างง่ายดาย.