การสนทนาระหว่างความโลภและแสงสว่างใต้ท้องฟายามค่ำคืน

ในท้องฟ้าสีฟ้าสดใสที่เต็มไปด้วยแสงแดด มีแสงทองคำส่องสว่างไปทั่วโลก ราวกับว่าโลกทั้งใบถูกชำระล้าง เมฆขาวนุ่มละมุนลอยอยู่ในอากาศ เสมือนอยู่ในรูปของป๊อปปี้หวานๆ ขยับไปมาเบาๆ ตามแรงลม ในภาพงดงามนี้ มีสาวน้อยชื่อว่า "ฮิโน" ที่วิ่งสุดแรงของเธอ กระโปรงของเธอก็กระเด้งไปมาตามจังหวะฝีเท้า แสงแดดส่องแสงสะท้อนที่ผมยาวสีทองของเธออย่างมีเสน่ห์

มีนกน้อยสีทองบินอยู่ต่อหน้าฮิโน ขนของมันวาววับภายใต้แดด ราวกับว่ามันมีเสน่ห์ลึกลับ ฮิโนรู้สึกอยากที่จะจับนกตัวนี้ เพราะเธอได้ยินมาว่านกน้อยสีทองนี้นำไปสู่สมบัติอันเก่าแก่และลึกลับ สมบัติของเทพเจ้าที่สูญหายในตำนาน มันมีพลังและภูมิปัญญาที่ไม่มีที่สิ้นสุด ความปรารถนาที่อยู่ในใจของฮิโนผลักดันให้เธอวิ่งตามนกตัวนี้อย่างไม่ย่อท้อ

"รอฉันด้วย! นกน้อย รอฉัน!" ฮิโนตะโกนด้วยเสียงใสเหมือนระฆัง นกดูเหมือนจะได้ยินคำเรียกของเธอ หยุดบินไปชั่วขณะหันมอง เธอ แต่หลังจากนั้นมันก็เปิดปีกบินขึ้นสูงทันที หายไปในพุ่มเมฆทองคำเหมือนสายฟ้า ฮิโนไม่ยอมแพ้ วิ่งไปข้างหน้าด้วยความมุ่งมั่น แม้ว่าคอของเธอจะแห้งผากจนอยากจะตะโกนมากกว่านี้ แต่หัวใจของเธอเต้นรัวและรู้สึกเหมือนมีเสียงหายใจของตัวเองอยู่แค่ในหูเท่านั้น

เธอนึกถึงตำนานที่เล่าว่าสมบัติของเทพเจ้านี้ถูกปกป้องโดยเทพธิดาในโบราณกาล หากสามารถได้มันมา เธอจะมีพลังและภูมิปัญญาไม่มีที่สิ้นสุด และสามารถเปลี่ยนชะตากรรมได้ ฮิโนมีดวงตาที่ส่องแสงด้วยความตื่นเต้น แสวงหาภาพอนาคตที่เธอจะเป็นอย่างเมื่อได้รับพลังนี้: ช่วยผู้คนในหมู่บ้าน ปล่อยวิญญาณที่ติดอยู่ และแม้กระทั่งทำให้คนที่เธอรักไม่จากไปไหน

ขณะที่เธอวิ่งอยู่บนเมฆ เสียงลมสังหารไปพร้อมกับการเต้นของหัวใจเธออย่างมีชีวิตชีวา นกสีทองดูเหมือนจะเล่นกับเธอ บินสูงแล้ววนเวียน ทำให้เธอรู้สึกว่ามันห่างไกลเกินเอื้อม ฮิโนรู้สึกถึงความเหนื่อยล้ากับขา แต่เธอไม่ยอมแพ้ แม้แต่ละก้าวจะกลายเป็นเรื่องยากขึ้น เธอพูดกับตัวเองว่า "ตราบใดที่ฉันสามารถตามนกได้ ฉันจะสามารถหาสมบัติได้"

ในขณะนั้น ฮิโนเห็นจุดแสงเล็กๆ ส่องสว่างในเมฆที่อยู่ไกลออกไป ราวกับดาวน้อยที่กำลัง twinkle หัวใจของเธอรู้สึกมีอารมณ์ลำบาก เหมือนกับว่าจุดแสงนี้เป็นเส้นทางที่เธอค้นหาอยู่ เธอหยุดนิ่งจากการมองนกและหันไปมองแสงนั้น สัมผัสไม่เข้าใจว่าทำไมแรงดึงดูดนั้นทำให้เธอต้องเข้าไปยังจุดเเสงนี้

เมื่อเข้าใกล้จุดแสง ฮิโนพบว่าเป็นวิหารทรงสง่างาม รอบๆ ถูกล้อมรอบด้วยเปลวไฟและหมอก เสาค้ำสีทองสูงเสียดฟ้า ดูเหมือนจะยั่งยืนและแข็งแกร่ง แสงสว่างแขวนอยู่กลางวิหาร ราวกับเชิญชวนเธอให้เข้าไป ฮิโนรู้สึกเหงื่อพุ่งออกมาจากฝ่ามือ รู้สึกตื่นเต้นและวิตกกังวลในเวลาเดียวกัน เธอรู้ว่านี่คือเส้นทางของโชคชะตาของเธอ

"ฉันต้องเข้าไป" เธอพูดเบาๆ กับตัวเอง ขณะที่จังหวะหัวใจของเธอเพิ่มขึ้นเมื่อก้าวเข้าสู่ประตูวิหาร ข้างในกว้างขวางและว่างเปล่า มีแต่แสงที่ยังคงส่องสว่าง ราวกับแนะนำให้เธอเดินต่อไป ฮิโนรู้สึกแปลกกับสถานที่นี้ แต่เธอก็รู้ว่า เธอต้องลึกซึ้งเข้าไปเพื่อที่จะคว้าในสิ่งที่เธอต้องการ

เธอเดินไปยังแสงนั้น และในขณะนั้น ผู้หญิงสวยสง่าได้ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเธอ สีหน้าของเธอทำให้รู้สึกมั่นคง ผู้หญิงนี้ดูเหมือนเทพธิดาที่เพิ่งเดินออกมาจากเรื่องเล่าตำนาน ห่มคลุมด้วยเสื้อผ้าสีรุ้ง ผมยาวพลิ้วไปตามสายลม ข้อมือถือไม้เท้าซึ่งเรืองแสงด้วยลำแสงลึกลับ

"ยินดีต้อนรับคุณ จิตวิญญาณที่กล้าหาญ" เสียงของผู้หญิงนั้นดุจสายหมอกในยามเช้า "ฉันคือผู้พิทักษ์ท้องฟ้านี้ ชื่อว่ามาเรีย คุณมาที่นี่เพื่อค้นหาอะไร?"

ฮิโนรู้สึกถึงการมีอยู่ของผู้หญิง ดูเหมือนจะรู้จักกันมาก่อน เธอรีบเข้ามาและตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง "ฉันได้ยินมาว่าที่นี่มีสมบัติของเทพเจ้า ฉันต้องการหามันและใช้พลังเพื่อปลดปล่อยผู้คนจากความทุกข์และทำให้โลกนี้ดีขึ้น"

มาเรียยิ้มเล็กน้อยและค่อยๆ ชี้ไม้เท้าไปที่หน้าผากของฮิโน ทันใดนั้นพลังงานที่อบอุ่นไหลเข้าสู่หัวใจของเธอ ในขณะนี้ฮิโนรู้สึกเหมือนสามารถสัมผัสถึงความปรารถนาและความรู้สึกที่ลึกซึ้งที่สุดของตัวเอง

"เพื่อมีพลังเช่นนี้ คุณต้องมีความกล้าหาญและภูมิปัญญาที่ไม่หวั่นไหว" เสียงของมาเรียดังขึ้นอีกครั้ง "และคุณต้องเข้าใจว่าพลังนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อสร้างประโยชน์แก่ตนเองเท่านั้น แต่ยังมีภารกิจในการช่วยเหลือผู้อื่นและรับผิดชอบ ถ้าคุณพร้อมแล้ว การทดสอบครั้งถัดไปจะเผยให้เห็นถึงสิ่งที่คุณต้องการจริงๆ"




"ฉันยอมรับการทดสอบ!" ฮิโนยืนตรง มองไปที่มาเรียอย่างมั่นใจ ความกระตือรือร้นที่อยู่ในใจทำให้เธอรู้สึกถึงไฟแห่งความหวัง เธอรู้ว่าที่เธอตามหานั้นไม่ได้มีเพียงนกสีทองเท่านั้น แต่เป็นหัวใจที่กล้าหาญและมีความดีงาม

มาเรียพยักหน้าเล็กน้อย หมุนตัวไปชี้ให้เห็นด้านตรงข้ามของวิหาร ที่นั่นเป็นภาพทัศนียภาพ: ถนนสี่เส้นที่ไปในทิศทางต่างๆ แต่ละเส้นซ่อนความท้าทายและการทดลองที่แตกต่างกัน "เลือกเส้นทางหนึ่ง เพื่อค้นหาตนเองที่แท้จริง และจากนั้นจึงจะได้สิ่งที่คุณต้องการ"

ฮิโนหายใจเข้าลึกๆ ความกลัวและความคาดหวังต่างแย่งกันในใจของเธอ เธอเข้ามาใกล้ภาพนั้นอย่างระมัดระวัง แต่ละเส้นทางมีแสงสว่างที่สลัว สุดท้ายเธอเลือกเส้นทางกลาง เพราะแสงนั้นดูสงบและนุ่มนวล ราวกับเรียกเธอให้เข้าไป

เมื่อเธอข้ามผ่านไป ฮิโนรู้สึกถึงความเย็นชาที่พัดเข้ามา ข้างหน้าเป็นทุ่งดอกไม้ ดอกไม้หลากหลายสีสันเต้นระบำไปตามลม ราวกับว่าพวกมันกำลังกระซิบกันด้วยเสียงเพลงที่สนุกสนาน แต่ในใจของเธอกลับมีความไม่สบายใจ

"ดอกไม้ที่สวยงามเหล่านี้ ดูเหมือนมีความลับซ่อนอยู่" ฮิโนถูกห่อหุ้มด้วยกลิ่นหอมหวาน แต่ก็ทำให้เธอรู้สึกสับสน "หรือว่าอาจจะซ่อนอันตราย?"

เมื่อเธอเดินเข้าไปใกล้ ฮิโนพบว่าภายในกลีบมีดวงตาหลายคู่กำลังจ้องมาที่เธอ ลึกลับและลังเล ดูเหมือนดอกไม้เหล่านั้นมีชีวิตและตอบสนองต่อการกระทำของเธอ ขณะที่เธอเข้าไปใกล้ ดอกไม้ต่างๆ ก็มีสายตามากมาย มองเธอด้วยความอิจฉาและความโกรธ

"ทำไมคุณถึงมาที่นี่?" ดอกไม้สีม่วงถามเสียงเย็นชา เสียงของมันเหมือนน้ำแข็งไหลลง ทำให้หัวใจฮิโนรู้สึกวิตก

"ฉันมองหาพลัง ต้องการเปลี่ยนแปลงโลกนี้" ฮิโนตอบพยายามรักษาเสียงให้สงบ แต่อยู่ในใจเธอเต็มไปด้วยความอยากได้รับการยอมรับจากพวกมัน

"พลัง? คุณเข้าใจความหมายของพลังจริงหรือ?" ดอกไม้สีแดงตั้งคำถาม ดูเหมือนไม่มีความหมายประเภทนี้ เพื่อทดสอบปัญญาและความกล้าของเธอ

ฮิโนคิดอย่างเงียบๆ จากนั้นก็พูดช้าๆ ว่า "พลังไม่ได้มีไว้เพื่อควบคุมหรือทำร้าย แต่เพื่อปกป้องและรัก ทำให้คนอื่นได้สัมผัสความสุข"

ดอกไม้สีแดงค่อยๆ คิด ไหวพริบบนใบหน้าของมันดูอ่อนโยนขึ้น ดูเหมือนจะเห็นด้วยกับแนวทางของเธอ "แล้วคุณจะยอมทำอะไรเพื่อพลังนี้บ้าง?"

"ฉันยินดีให้ทุกอย่าง!" ฮิโนพูดอย่างจริงใจ ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความเชื่อมั่น "ตราบใดที่ทำให้คนอื่นได้รับประโยชน์ ฉันจะไม่ลังเลเลย"

ดอกไม้เริ่มพูดคุยกันเบาๆ เสมือนการประชุมเกี่ยวกับคำตอบของเธอ สุดท้าย ดอกไม้สีม่วงพูดขึ้นอย่างฉับพลันว่า "ถ้าคุณสามารถรักษาหมายมั่นนี้ได้จริง ก็ให้ผ่านการทดสอบของเราไปเลย!"

หัวใจของฮิโนเต้นแรงขึ้น เธอรู้ว่านี่คือโอกาสของเธอในการเข้าใกล้สมบัติอีกขั้น ดังนั้นเธอจึงตามคำชี้นำของกลีบดอกไม้ เดินผ่านพุ่มดอกไม้ไปยังที่ลึกลับที่ไม่รู้จัก

วิวทิวทัศน์ที่นี่เริ่มมีความมหัศจรรย์มากขึ้น ดอกไม้ที่หลากหลายมากยิ่งขึ้น แต่เธอกลับพบว่าอากาศรอบตัวก็เริ่มหนักหน่วง เมื่อเธอฝ่าดงดอกไม้เข้ามาอย่างลึกซึ้งบนทางของเธอ เจอเงากระจกขนาดใหญ่แสดงภาพของเธอ และอารมณ์และความปรารถนาที่หลากหลายของเธอ

ภาพที่สะท้อนออกมาหนึ่งต่อหนึ่ง: เธอมีความสุขที่ได้แบ่งปันเสียงหัวเราะกับเพื่อนๆ ท่าทางโดดเดี่ยวเมื่อรู้สึกหวิวใจอย่างไร้ค่า ความบ้าคลั่งในขณะไล่นกสีทอง และแม้กระทั่งความปรารถนาในหัวใจที่มีต่อพลัง ทุกภาพเป็นการเตือนให้เธอรู้ว่าความรู้สึกและการตัดสินใจเหล่านี้คือ "ตัวตนที่แท้จริงของเธอ"

"ทุกอย่างบอกคุณว่าพลังที่แท้จริงมาจากหัวใจของคุณ" เสียงที่นุ่มนวลจากกระจกดังขึ้น "คุณต้องเรียนรู้ที่จะเผชิญกับข้อบกพร่อง ความกลัว และความปรารถนาของคุณเอง นี่คือกุญแจสำคัญในการได้รับสมบัติที่แท้จริง"

ฮิโนหายใจเข้าลึกๆ มองไปที่เธอในกระจกอย่างตรงไปตรงมา ไม่ซ่อนเร้นความขัดแย้งภายในของตน เธอพูดช้าๆ ว่า "ฉันเคยกลัวการสูญเสีย แต่ฉันเข้าใจว่าไม่ว่าจะมีพลังมากเพียงใด สิ่งที่สำคัญที่สุดคือสัมพันธภาพระหว่างผู้คน"

ขณะที่เธอพูดประโยคนี้ กระจกก็ไสวสว่างขึ้นทันที แสงสีสันสดใสเหมือนกำลังเรียกเธอ สุดท้าย เมื่อตัวตนและความกล้าหาญในใจเข้าร่วมกัน ภาพก็กลายเป็นความสับสนและมหัศจรรย์

เมื่อเธอเปิดตาขึ้นอีกครั้ง เธอกลับมายังวิหารอยู่ข้างๆ มาเรีย แม้หัวใจเธอจะรู้สึกเหนื่อย แต่มันก็เต็มไปด้วยความรู้สึกพึงพอใจ "ฉันได้เผชิญการทดสอบของตน ฉันเข้าใจแล้วว่าสิ่งที่ฉันปรารถนาจริงๆ คืออะไร"

มาเรียยิ้มอย่างชื่นชม ราวกับว่ากำลังชื่นชมความสำเร็จของนักรบ "คุณผ่านมาแล้วการทดสอบแรกต่อไปจะมีความท้าทายมากมายรอคุณอยู่"

ฮิโนตื่นเต้นแทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะเข้าใจความท้าทายครั้งต่อไป ใจของเธอเต็มไปด้วยความหวังและความตั้งใจ เพราะเธอรู้ว่า การเดินทางของเธอเพิ่งเริ่มต้นขึ้น ดวงตาของเธอเปล่งประกายราวกับดวงดาว ส่องสว่างด้วยแสงแห่งความหวังที่ไม่เคยดับ เมื่อเดินต่อไปยังเส้นทางในอนาคต ฮิโนจะต้องเผชิญกับความท้าทายและการทดลองมากมาย และเธอจะใช้ความกล้าหาญของเธอในการเอาชนะความยากลำบาก เพื่อค้นหาสมบัติของเทพเจ้าของตัวเอง เหมือนกับนกทองคำที่มีแต่ความหวังอยู่ในขนทุกสี ทุกสิ่งนี้จะค่อยๆ เปิดเผยในเส้นทางของเธอ