Nínú awọn ẹgbe nla ti Himalayas, o wa oke kan ti o ga julọ ti a npe ni Peak Snowy, ti o bo pẹlu yinyin ati snow ni gbogbo ọdun, ti o ṣe afihan awọn imọlẹ oorun bi diamond. Ibi yii ni iworan bi ewi, ṣugbọn o tọju ọpọlọpọ awọn ewu ati awọn idiwọn. Àwọn àfiyèsí àtọkànwá ti iseda yi fa ọpọlọpọ awọn afẹnukò, sibẹsibẹ, laarin wọn, ọrẹmọde kan ti a npè ni Ashiyu ni o fa ifamọra pataki.
Ashiyu jẹ eniyan alágbára, ti o ni igboya, ti o nifẹ si awọn italaya, o ni ifẹ ti o lagbara lati kọja awọn iṣẹlẹ rẹ. Lati igba ewe, o ti n rìn lọtọ fun iwakiri ni ẹsẹ abẹlẹ wọn, ti o ti ni awọn imọ-ẹrọ climbing to gidi. Ọjọ kan, Ashiyu n goke ni ọna si Peak Snowy, o gba ifiranṣẹ ipe iranlọwọ lati ọdọ ọrẹ rẹ ti o sunmọ, Ruohai. Ruohai ti ṣe aṣiṣe kan ni iwakiri kan, ti o ṣẹṣẹ nílẹ ní ibi to pamọ ni àfonífojì kan, o ti di ẹlẹfa ni ẹkun òkè, ipo rẹ nira.
Kokoro Ashiyu kun fun aapọn, o ṣe ipinnu lẹsẹkẹsẹ lati lọ ranlọwọ. O mu ẹmi jinlẹ, ti o sọ pẹlu iduroṣinṣin si ara rẹ: “Mo gbọdọ gba Ruohai, lẹ́yìn iyẹn, ko si daju pe ọna yi le jẹ iparun.” Bayi, o ṣeto ohun elo rẹ, bẹrẹ si i rin si àfonífojì to nira.
Ni ilana igbogun ti o nira, Ashiyu doju kọ awọn okuta nla ati awọn ẹkun òkè to soke, ọna ti o wa labẹ rẹ n yipada nigbagbogbo bi o ti n padanu. Ṣugbọn inu rẹ kun fun awọn irisi Ruohai, wọn n fa a lati ni igboya, oju rẹ n han pẹlu igboya. Nigbati o mu okuta onigun kan pẹlu ọwọ kan, ni ọwọ keji, o n fi ọwọ rọra kọja lẹwa awọn gbọngan yinyin, ṣugbọn iwa ti o wa ninu ọkan rẹ n san pẹlu awọn iranti ti o ti na pẹlu Ruohai.
“Ranti ọdun yẹn, a ṣe ere ni ẹgbẹ omi, Ruohai maa n pe mi ni kiakia ki n má ba fi omi kún mi, ṣugbọn o ma n wa gbogbo ọna lati fi mi jecọrun.” Ashiyu tọrọ silẹ, kula ni mimiẹ, awọn iranti ti o ni itumọ yima irora rẹ ni isinmi, mu ki o ni agbara diẹ sii ni ibi to nira yi.
Nigbati o de àfonífojì to pamọ, ọrun ti wa ni dudu, agbegbe ni a bo pẹlu ifunmu kekere. Ashiyu ko le ṣe afẹyinti kan, o mọ pe ipo Ruohai ti n buru si. O rin si eti awọn ẹkun òkè pẹlu itọju, pe Ruohai: “Ruohai! Nibo ni o wa?”
“Ashiyu! Mo wa nibi!” Ohùn ti o ni ifamọra wa lati inu ẹkun òkè, bi ohùn naa n ro ni afẹfẹ, mu ki ṣọ ẹpọ ni ọkàn Ashiyu. O yara lọ si eti, o ri Ruohai tọdọ ẹkun òkè, awọ rẹ jẹ otitọ, awọn ọwọ rẹ n mu okuta kan to bi a lo si. O dabi ẹnipe o ko le duro mọ.
“Mo wa nọnà!” Ashiyu kọ́, opò ọna iná ti yika a, o mọ pe ki i ṣe ọkan nikan lati fo si isalẹ. Nitorinaa, o wa okun to lagbara, kiakia ti o so si okuta kan ti o ni iduroṣinṣin. Lẹhinna, o yika ẹgbẹ keji ka ara rẹ, ni pẹlẹpẹlẹ ti iduroṣinṣin, o bẹrẹ si gbe ara si isalẹ sinu ẹkun òkè. Inu rẹ n sọ pe, ẹka pẹlu itọju, ko gba ko padanu.
“Dakẹ, mo ti sunmọ ọ, Ruohai, duro!” O fa ifiyesi, ọrọ rẹ ni a ṣe afihan pẹlu igboya, ṣe iranlọwọ fun Ruohai ki o le ni iriri irọrun, bi o tilẹ n tiraka ni ibanuje.
Ashiyu sunmọ ni pẹlẹpẹlẹ, gbogbo igbesẹ kọọkan nira, ṣugbọn ọkan rẹ kun fun agbara. Ni ipari, nigbati o de ọdọ Ruohai, ọwọ rẹ mu ọwọ Ruohai, ni iriri diẹ ninu awọn pulsi rẹ, ọkan rẹ si n fa. “Ma ṣe gbe, Ruohai, mo n ran ẹ lọwọ!” Ashiyu sọ ninu ohùn kekere. O so okun ti keji mọ ibè Ruohai, lati rii daju pe ko padanu lọ́wọ́.
“Mo bẹru pupọ, Ashiyu, mo… mo ko le duro mọ.” Ohùn Ruohai fọ, oju rẹ kun fun ẹjẹ, ni irisi bẹru.
“Fara da, Ruohai, iwọ ni ọrẹ mi, emi kii yoo fi ẹ silẹ,” Ashiyu fi agbara mu awọn iberu rẹ mọ, nifẹ pẹlu igboya ti o nan, “A le wa gbe jade pọ, gbagbọ mi, mu mi pọ!”
Ruohai gba ẹmi jinlẹ, o ti wa ni dide, ṣugbọn o mọ pe iberu ko le parẹ. Ashiyu n sunmọ ẹgbẹ rẹ, ifẹ ti o n ṣiṣẹ bi ifamọra le jẹ ki o ni iriri itọju kẹta. “Eyi jẹ ibẹrẹ, a le sa kuro nibi!” O sọ fun Ruohai.
Lẹhinna, labẹ itọsọna Ashiyu, Ruohai bẹ̀rẹ̀ si fi ọwọ keji si okuta, n lọ yagbe goke. Ni ilana yi, ọkan Ashiyu n pe ara rẹ nipa igboya, o ti fi gbogbo ipa rẹ n wọlu awọn iho ilẹ, fojusi muddy ki Ruohai ni akoyawo siwaju si.
“Gbe ẹsẹ rẹ si oke, ki o le fa… o dara, o dara, tẹsiwaju, tẹsiwaju!” Ohùn Ashiyu daba bi olusakoso fọnti, mu Ruohai ni iwa ti ko gbọdọ fọ laaye.
Lẹ́yìn diẹ ninu awọn iṣẹju ti ikẹti, Ruohai ni anfani lati ri ibi iduro to lagbara, o mu nipasẹ ara rẹ, Ashiyu si ni ọwọ kan iroro, ṣugbọn ko si akoko fun isinmi. O mu Ruohai goke, ọwọ ti wọn n so papọ ni afẹfẹ, ni iriri agbara ti mimu pọ. Ni ipari, Ruohai ti fa wọle, wọn ni ibaraẹnisọrọ ti ko le fa, ko le ṣakoso mọ.
“Ashiyu, e seun! O ṣeun gidigidi!” Ruohai kọ, a ṣe akọna ati ibanujẹ, mu ọwọ rẹ máa fi ẹnuṣisẹ mọ.
“A wa ọrẹ, eyi ni ohun ti mo yẹ ki o ṣe.” Ashiyu rẹwẹsi, pẹlu ṣiṣan agbara n nawo, oju rẹ ni igboya. Wọn joko ni ibi ailewu, gbọ ariwo afẹfẹ ti o n kọlu oke, ni iriri irora ti a gbagbọ tiwa ni ibanuje, ra awọn aniani re si pẹ.
Nigbati irọlẹ ba ti wa, awọn irawọ n yà bi awọn okuta iyebiye, Ashiyu ati Ruohai ni idapo, ọkan wọn n ri iriri itẹlọrun ti ko le ṣalaye. Ashiyu nipase alasẹ ni ibẹru ẹrọ, n reti pe ọjọ kọọkan lọwọlọwọ, ti wọn le dojuko awọn italaya titun pọ.
Ni alẹ oníwú yìí, gbogbo nkan ti àfonífojì ni alafoju jẹ bi ẹnipe wọn n tẹtisi lati sọ fun wọn pe, laibikita bi iwọ'ti le jẹ, ibatan wọn ni iyọkuro to lagbara si ara wọn. Nitorinaa, ẹlẹgbẹ meji n reti ọjọ tuntun lati de, n reti bi itan asiko tuntun naa ṣe le kópa.