Ni ọsan kan ti o lẹwa, Park Lisha ni a fi ina osan se gun ni awọ wura, àgẹ́rẹ̀ àfojúsùn yẹn ní bákannáà fi oṣù rẹ̀ mu awọn igi, àtàwọn ẹiyẹ yẹn sọ̀rọ̀ pẹ̀lú awọn ẹdá. Gbogbo ẹ̀sìn yi ń ṣíṣé pọ̀ gẹ́gẹ́ bi ẹni pé gbogbo wọn ni àtàárọ̀. Ní àkókò yìí tó dára, ọ̀rẹ́ ẹ̀dá wẹ́rẹ́ Vian àti ìdílé rẹ̀ ń jókòó ní ibè, n tẹ́tọ̀ sí ìrántí ààbọ̀ yìí.
Vian, ẹ̀dá ọlọ́lá pẹ̀lú irun aláwọ̀ èrè àti ojú kọ́kọ́, ń fa imọ́lẹ̀ díẹ̀ sí. Nínú ìdílé rẹ̀, Baba rẹ̀ Alama, iwọntunwọnsi tí ó bi fèrè fòlè, ń jẹ́ ki gbogbo eniyan ní ìmọ̀lára ààbò; Màmá rẹ̀ Rabeli, aláyọ̀ tí ó fún ní ìfẹ́, ìrẹ́wà rẹ̀ jẹ́ gẹ́gẹ́ bí àwọn ododo oríṣiríṣi, ń mú àwọn tó wà ní àyíká rẹ̀ ní ìmọ̀lára iná.
“Ó dára, ina osan yi jẹ́ ẹ̀yà ọ̀tọ̀.” Alama sọ pé, ohùn rẹ̀ dájọ́ bí àṣẹ̀sìn, n mú ọnù gidi.
“Bẹ́ẹ̀ ni, ina yi jẹ́ bí ìyanu ọrun.” Vian dáhùn, ohun rẹ̀ fìdí múra pé ní ròyìn àti ìtẹ́wọ́gbà. Ó jókòó ní ìtẹ́gbẹ́ àwọn òbí rẹ̀, ọwọ́ rẹ̀ ń dà á lórí àwọn gígùn, àkókò méjì ń wáyé lọ́kàn rẹ̀.
“Mama, kí ni àwòyi n sọ pé?" Ó béèrè lọ́dọ̀ Màmá rẹ̀, ọrọ́ rẹ̀ ń ṣàfihàn ìmòye nípa àwọn ìyí náà.
“Gbogbo àsìkò ìyí osan jẹ́ ìbèèrè tuntun.” Rabeli dáhùn pẹ̀lú ohun gbooro, ojú iwé-rérè rẹ̀ lè wọ ẹ̀dá. Ó ń sọ pé: “Kí o tó nílò kó rẹ́lù ni imọran gidi, ó ní mímọ̀ pé àwọn ìsòro àti ìdánilójú tó wúni lérò, àti pé ní ọjọ́ tuntun, rẹ̀ yóò bù yin.”
"Bẹ́ẹ̀ ni, mo ri àwọn ẹiyẹ ti ń kọrin nígbàtí mo ń bọ́, bí ẹni pé wọn ń kẹ́bá àkókò ayé yìí." Alama jẹ́ ki a mọ̀ kí a tẹ̀síwájú, nínú irú bẹ́ẹ̀, ronu àníyàn pataki, “Awon èdá yìí jùlọ, mo wù gbogbo ayé Wa, jẹ́ ẹ rí i.”
Nígbàtí Vian gbọ́ ìmọ́lẹ̀ Baba rẹ̀, ojú rẹ̀ kọ́ jàdè sí osan, ti ó báwọn orí. Ẹ̀dá ogo ń kun, sviluppements ogun, n darapọ̀ pẹlu ohùn orí-irin. Ó sọ pé: “Àkókò tó stampiya, nílatọ́ fìtí, ń chì yá.
“Gidere, dáfí, jù báyí.” Rabeli rò pé, n ni igberaga sinu yé. Ó ti mọ́ pé Vian ń dánà wíwé àkọ́kọ tó jẹ́ fífi àwa sánlà jé túmò; “atì ti àwọn lẹti í jùmá n’áyé, tó lè látọ́dá gbàa.”
Ní ọ̀rúń kẹ́rẹ́ rin, Vian tí dá, a bíjẹrẹ́ sí t'ú jé ẹ̀wẹ̀n ni, pòmọ́ sún, ṭí baà, rán gbogbo ofe fun t'ú bí ọgungu. “Pelu gẹ́gẹ́, ọ̀rẹ́ ẹ̀dá the ale, o ni mo ní lati fi méta ni.
“Ọrẹ́ mi, ti o kó ayé kọn l’áyé? Alama binu síbẹ, fọrọ̀ yi. “Jẹ́ ti mo da, mo le bi méta sófar.”
“Ayé, rí, bakú alè ni!” Éd novos, Iṣẹ́ yìí túmọtì, “jonu lifọ́kà àṣè.
“Àgbárí , iṣidendé yanjúmi…” Alama æè sọ. “Láti àwá ti n m’ọ́rọ̀ yìí.
“ lẹhinna kì í!” Rabeli tí gbo, ardred rín, n wá, “Pé gbogbo àwọn tí wọn ti mọ́ Chancellor ráhò.
“Bá a kí ló ré ni irú yé,” Rabeli mẹ́ta, “Kó rìn àn í ní yí yìí ayé!”
Alama ti kó ọjọ́ sí, yá ibí ayé na, àwọn yìí kó sísùnà. “Àìyé un, Vian ti yà fi hàn.
“Ó jẹ́ pé ayé yìí jé mímú.” Vian ròyìn kón.