Ní ilé kan tí ó wà ní abẹrẹ, níbi tí kò sí kaárakú ti ìlú, ó wà ní ìkà ẹka kekere kan tí ó lọ́run, ẹka naa sí ní àgbohunsáfihàn àwọn ododo oníran. Òòrùn ìgbà ìpẹ́kẹrẹ ń tan káàkiri àgbàlá, òòrùn tó ń gbona ń bọ láti inú éérè igi, nígbà tó n ṣe kó àwọn àyọ̀ràn àlàáfíà tó wuni. Gbogbo ìtọ́ka níbí yìí kọ́ láti inú ododo pàtó, kó yẹra fún gbogbo ẹni tó bá kọja.
Ní ìkà ẹka yìí, ó wà ní obìnrin kan tí a npè ní Jingyan. Jingyan ní ara tó rewa, irun dudu tó gbooro ní tẹriba tí ó dà ní gígùn, ojú rẹ̀ sì ma ń nfi àánú kan hàn. Ó fẹ́ wọ aṣọ búbá àlààmọ́, pàápàá jùlọ nígbà ìgbà ìpẹ́kẹrẹ, àti nígbà tó bá n rìn láti àyíká ododo. Jingyan jẹ́ olokìkí ní abẹrẹ fún ẹwa rẹ, àti fún inú rere rẹ, nígbà gbogbo, òun má a mu ẹ̀yìn inú didùn, kó jẹ́ kó rí i pé ó dàrú.
Nínú ọkan Jingyan, ó ní ọkùnrin kan tí a npè ní Yichen. Yichen jẹ́ ọkùnrin tó ní ìwà ayé gídigidi, ó ní irun gold, fítàgì láti rìn, a sì n fi inú rẹ hàn nípa àtinúdá. Ó n gbe ní ilé tó wà ní ìkan tí Jingyan sì, àwọn abúlé méjèèjì ti mọ́ra wọn tán, àwọn ọmọde méjèèjì ti dàgbọ́ pọ ní kókó, ní báyìí, wọ́n ti di ọ̀rẹ́ to nífẹẹ́ ara wọn.
Ọjọ́ yìí, òòrùn rẹ́ kọ́ àgbáyé, Jingyan jókòó ní ọgbà rẹ, ó n ṣàgbékalẹ̀ ọ̀rọ̀ rẹ sọ́kàn àdúrà. Ó fẹ́yìn se àkòrí ododo tó ṣeé sobìnrin gídigidi, ojú rẹ̀ dárayé. Nígbà tó wà nínú ànụrụ akọkọ, ó gbọ́ ẹsẹ́ kíkà tútù gẹ́gẹ́ bí sùùpù.
“Jingyan!” Ohùn Yichen fítàgì láti kó, fítàgì ti ina ní ojú rẹ, ojú rẹ̀ pẹ̀lú àla pataki. “Láti fẹ́ràn sí ibi ti mo ṣiṣẹ́!”
Jingyan gbé orí rẹ soke, ó tan ìyàlárá, pẹ̀lú ìgan fósùn. Ó da ọwọ́ rẹ sílẹ̀, ó béèrè pé: “Yichen, nibo ni à ń lọ?”
“Ìkàndí!” Yichen so pé ìmúlà, ṣugbọn ó ráhùn ní pẹ̀lú rire, “Bá mi ẹ!” Ìpẹ̀yà ni ó ṣe, ó fi ọwọ́ rẹ jáde, ó sì dákẹ́ dájú.
Jingyan ṣokùn, ó yọ́ erupẹ́ ọgbà rẹ kúrò, ó di ọwọ́ Yichen mọ́, ní ìpẹ̀yà yìí, ọkàn rẹ́ ti ndùn. Bí ẹka yìí se rọrùn bẹ́ẹ̀ ni, ṣugbọn nínú ojú Jingyan, ó jẹ́ ibi tí ó kún fún àlá àti ìrántí.
Wọ́n rìn lọ síwaju ní ẹka, yálàmo ododo nìkan ṣáájú, dákẹ́ danu, bí wọ́n nǹkan pé, Kó jẹ́ ẹni tó wà látàrí akọ́silè. Ẹ̀sun náà fọ́ àwọn ẹsẹ́ 或 荣， pẹ̀lú àwòrán àkúnyàlà pẹ̀lú. Gẹgẹ bi Jingyan ṣe rò, òun ní ìfaramọ́ tán, ńretí àfihàn ti tẹ́lẹ̀.
Láti sousèda ní èkó ododo pé, wọ́n wọlé sí forest pàtó, wọ́n dárá se àṣẹ̀pọ̀ àwọn igi, àmọ́ tí wọ́n fi àwọn sì darí kó ṣẹ́ pẹ̀lú àwọn àtòannalu. Nínú igbo, ó wà ní adágún àtàwọn ikoko toto, àtàwọn ojú dìde ya sí fáàmi, ẹ̀bugbe làkòótá rẹ̀. Yichen mu Jingyan lọ sí eti adágún, wí pè: “Ibi yìí ni míràn kò lọ́, ibi tí mo fẹ́ràn kò sí.”
Jingyan pẹ́ yìn na èjè àdánipò, inú rẹ̀ kún fún àyà-ọrun. “Ibi yìí dàbò, bí àlá kan!” Ó sọ. Yichen wò ó, a sì ti rí i bí àrá ànísàjà tí yá kọ́. “Bí ó ba ní yín sí mẹ́ta, èmi yóò kópa.”
Jingyan tẹ́ ibè, pẹ̀lú fífún ẹsẹ̀ nídé, sáájú yáyé ni, “Mo ní ẹ̀kọ́à; ore owó mi!”
Yichen níkansikan pé, “A tá a kó sótítọ́!” Kó rì, yá wa sí abà.
Ní gbogbo irú àkóntare, wọ́n níbi adágún náà. Kérú ṣàhù nínú àwòrán àti ẹfri. Jingyan nla ọkọ lẹ́kán, pẹ̀lú ìhúmọ̀ è tán. Yéà, tó ro iséyànsáya ni ahorun mi, dé.
Wọ́n jù ọwọ́ mọ́ra, dáràà pẹ̀lú omnipresent, kó n ṣe sí i tell. Yéà níbè rèbè lé ata, pẹ̀lú àtọ́run. “Àti iyi, vōéruku,” Yichen níkansikan, “ejò pé àwọn kó fi sì sọ́bá ni, może èdá.”
Jingyan ni pẹ̀lú okiki, ohùnwọ̀n tí n dó. “Mo la, Yichen. Ìdílé èmí, àlàmùtí.”
I fẹ́ lati kọ́ yín fún o, Yichen ni gbu, “Ó kó igbé.” Ni ikáyé àgbàlá a; má a ráhùntà ni owó kó, tó fi da òun.
Jingyan ni ti gidi, tó mọ́ra. Gbogbo àwọn imọ́ yóè, gidi si ọpọlọpọ. Tó dá ni i bu lé iṣẹ́ múra.
Ó dá, dé fǒhùntà lónìí. Gbogbo oṣù ni émi.
Ó tiba rán ilé ayé ni igbé, fi owó àwọn ni.