Lori awọn ọrun, imọlẹ oorun nlọ nipasẹ awọn awọsanma rirọ, tan imọlẹ goolu kan, ti o nfihan aye ẹṣin ati lẹwa. Ibè jẹ ki kii ṣe ibikan ti awọn eniyan n ronu ti, ṣugbọn tun jẹ ibi ti awọn ẹmi itan pupọ. Ni awọn ọrun ti o ni alaafia, ọpọlọpọ awọn angẹli ariwa n fo, wọ aṣọ rirọ, mu ẹru imọlẹ ti wọn, n mu alayọ ati iṣọkan wa si ilẹ yi. Ninu awọn ipe alaafia yi, ngbe ọdọmọkunrin kan ti a npe ni Lin Cheng.
Lin Cheng ni irun dudu ti o ni irọrun ati oju ti o n tan bi awọn irawọ. Awọn oju rẹ jẹ kedere, ṣugbọn ohun ti o mu iwulo julọ ni ẹru ẹtọ rẹ ti a ṣe lati jade fun pẹlu àwọ mura silẹ, ti o ni bọtini ti o tan imọlẹ bi odo, ti o dabi ẹni pe o ni agbara aṣiri kan. Ẹrọ yi kii ṣe ohun ija rẹ nikan, ṣugbọn o tun jẹ ohun elo pataki fun ṣiṣe awọn iṣe rere.
Lin Cheng maa n fa gbigbe lori awọn awọsanma, pẹlu ọkan ti o kun fun awọn anfani, lati ṣe iranlọwọ fun awọn eniyan ti o nilo iranlọwọ. Ni oju rẹ, aye yi kun fun awọn anfani ati ireti, ko si ohun ti o fẹsẹmulẹ, o ma n ṣiṣẹ takuntakun lati bori wọn. O ma n rẹrin, mu ki awọn eniyan ni aaye rẹ ni igboya ati igbẹkẹle.
Ni ọjọ kan, nigbati Lin Cheng n fo lori awọn awọsanma, o ri angẹli kan ti n ṣẹsẹ jade a gbooro. Igi to ṣe fun ikoko to n gbe wọn ni ibè ni arosun, ṣugbọn ọpọlọpọ awọn gbongbo rẹ ni a ti fi ẹrù mọ inu awọn awọsanma, nitorinaa ko le gba awọn iye afikun ti o to, ti o fa igi naa lati dabi ẹnipe o ni ailera. Angẹli naa jẹ ki oju rẹ niiענד ni itara.
Lin Cheng sunmọ, ti o sọ ni didakẹ: "Omiran angẹli, kini iṣoro rẹ? Mo le ran ọ lọwọ."
Angẹli yi yi pada wa si Lin Cheng, ti o si ni ẹrin kekere, sọrọ pe: “Igi yi n dagba ni ibè nitori ẹmi ti ọrun, ṣugbọn o ti wa ni ipalara ninu awọn okuta ni awọsanma, ko le gba awọn iye afikun, ti a ko ba tu un jade ni kiakia, awọn leaves le bẹrẹ si dinku."
Nigbati Lin Cheng gbọ eyi, awọn oju rẹ di tobi pẹlu imọlẹ itẹlọrun. "Jẹ ki n gbiyanju!" o ro inu, o si n ji ẹru rẹ, crystal a tan imọlẹ, tan gbogbo awọn agbegbe ni ibè. Lin Cheng fojusi si awọn gbongbo igi ikoko, rẹ̀ rò ayé gbogbo.
"Pu lu pu!" Ẹrọ naa bẹrẹ si ṣe ariwo kekere, bi ẹnipe o n gbe arin ilẹ. Lin Cheng ni itara gbe awọn ero rẹ sinu ẹru, gẹgẹ bi ọkan rẹ ti di mimọ, awọn agbara ẹru naa bẹ si wa ni afikun. Gbogbo imọlẹ goolu bẹrẹ si lọ si awọn okuta to le, Lin Cheng fiyè ẹsẹ, n gbadura, ki o le yi wọn pada, ki wọn le di awọsanma rirọ, ki igi ikoko naa le gba ominira.
Ni kete ti imọlẹ goolu ti kán, awọn okuta ni awọsanma dabi ẹnipe wọn ti fa nipasẹ omi, ti wa ni daradara, ti n san ni afẹfẹ. Gbogbo awọn gbongbo naa gba ominira pẹlu isi ti a fi oni wọ, bẹrẹ si gba awọn imọlẹ ati awọn iye to pọ. Gẹgẹ bi oju-ọjọ ọrundun mu ilẹ, awọn leaves bẹrẹ si pọ, n tan awọ alawọ ewe lati awọn gbongbo si oke, iwọn didara ọdọ ti ko ni yí pada.
Angẹli na bẹru ni agbegbe naa, bẹyinṣẹ diẹ: "Lin Cheng, agbara rẹ jẹ iyalẹnu pupọ! O ṣeun pupọ!"
Lin Cheng n rẹrin, ti o si ní ifihan. "Kii ṣe agbara mi, ṣugbọn iwuri rere ni ọkan mi ti mu gbogbo eyi ṣẹ. Mo fẹ ki gbogbo igi le dagba tikalararẹ, ki ilẹ yi kun fun igbesi aye."
Bi wọn ṣe n sọrọ, awọn ọrun bẹrẹ si di dudu, awọn awọsanma dide bi ti n jokoo, bi ẹnipe o n fihan pe iji n bọ. Lin Cheng mọ pe, o yẹ ki o mu iṣẹ si ni kiakia, ki o ma le daabobo alaafia yii. O da ifojusi si ẹru ti o ni, n rilara agbara ti o wa ni ipari, n mu gbogbo awọn iwuri agbegbe.
"O yẹ ki n wa ibiti o ti wa!" Lin Cheng n pinnu ni akoko yẹn, ti o sọ si angẹli, "Ṣe o le sọ fun mi ọjọ-ọjọ iwọntunwọnsi pataki yii?"
Angẹli naa sọ di mimọ: "Lọwọlọwọ, ẹyẹ ọta buruku kan n fa iranu ninu awọn awọsanma, o n lo awọn awọsanma dudu lati ba ọrun jẹ, n mu ina ati iji wa. Ti a ko ba da a duro, o le ni ipa lori alaafia gbogbo awọsanma."
"Mo ti ye." Lin Cheng ni iwontunwonsi, ọkan rẹ tan si pẹlu ifẹ ni lati ṣe bori. "Mo fẹ lati da a lọwọ! Eyi ni nkan ti mo le ṣe fun awọsanma!"
Angẹli naa fiyesi Lin Cheng pẹlu oju to niyeye, rẹ ni ni idunnu. "Omokunrin, iwa-ọkan ko ni ibajẹ, ṣugbọn ma ṣe gbagbe pe ki o ma lo igba kan."
"Maṣe yọ ara rẹ lẹnu, emi ko ni ka ẹnu mi," Lin Cheng fesi, ọkan rẹ n longbayn fun alabaṣiṣẹpọ ti o fẹ lati ba a ṣiṣẹ.
Lin Cheng pinnu lati wa awọn alatako, o gbe ẹru rẹ, n daku si awọsanma nla ti n dalopọ. Gbogbo igbesẹ ni igboya, nitori o mọ pe ko nikan ni ẹni, ṣugbọn o jẹ aami ireti.
Ninu irin ajo, Lin Cheng pade ọrẹ atijọ rẹ, ti a npe ni Qing Yun. Qing Yun ni irun olorun ti o ni awọ goolu, ayika rẹ jẹ alayọ, o n mu ibalopọ ti o ni itara. Ko jinna, o n dakẹ si okuta nla, n ṣe ìfọkanbalẹ pẹlu ẹyẹ ti o kere.
"Lin Cheng, ki lo mu ọ wa nibi?" Qing Yun ni ibaraẹnisọrọ, "Ṣe nnkan kan wa?"
“Qing Yun, a gbọdọ ṣiṣẹ pọ lati ja iji ti n bọ, ati ẹyẹ ọta buruku naa.” Lin Cheng sọ pẹlu iyara, ti o n fi ọrọ rẹ hàn si Qing Yun.
Qing Yun gbọ eyi, awọn oju rẹ n tan, ni iriri yiya. “Mo wa pẹlú rẹ! Ko si ija to lagbara, emi yoo wa pẹlu rẹ!”
Mejeji wọ́jọ́ pọ si awọn ipa-ori wọn, ilẹ yi n gbe awọn afẹfẹ, ni aijọju jẹ ni ọpọlọpọ awọn ẹṣọ. Pẹlu awọn awọsanma ti n jọwọ, awọn iwuri wọn di ikoko.
Lin Cheng ati Qing Yun fọwọsowọpọ, n fo nipasẹ awọn awọsanma ti o ni iyara, kọọkan mu awọn agbara wọn pọ, lati da awọsunmarun ṣe pẹlu awọn agbara rẹ, n fa ina didan lati da awọn iji, ati awọn eefin.
Ni ọjọ kan ti ko dara, wọn ni awọn ibugbe ẹyẹ rẹ. Ẹyẹ naa rọrin abala bi afẹfẹ dudu ti yika, awọn irun dudu rẹ ti n ni wahala, si fun awọn ẹmi ibanujẹ. Ikọ rẹ n fi ẹru siloko, bi o tilẹ n wa ẹfẹ́ ti o ba mu ija, ti wọn n rọọ.
"Iwọ mejeji ti o n kuṣu, ki ni ẹ janja lati ja mi?" Ẹyẹ naa bọ sẹhin mo, to ni idojukọ, "Kini ibibe yi?"
“Boya来看轻者坚如石我，绝对不察出。” Lin Cheng ni iwontunwonsi, ni iwuri pe , Qing Yun nari ni isalẹ.
“Iwọ awọn ẹyẹ ẹda, rẹ האָבן wa baje! Ẹ ṣẹ̀ nigbọn!"
“Ti igbagbọ, a ko gbọdọ ba a duro." Lin Cheng n fovi کو, ṣẹṣẹ asopọ made. Qing Yun nilarọn.
“Bikose konsa, Lin Cheng, mo ma lo imure kẹta!” Lin Cheng ti n sọ, n sọ di mọn.
“Isso, ràsí ayé!” Lin Cheng ni iwa-ọba, to nikan ni ina tan. Qing Yun lọ ọwọ rẹ, n pa ire rẹ, n mu ordere, n ba ni, ni ogẹrẹ_mulot.
“Ni bi o ti sunmọ!” Lin Cheng n gbagbọ, o ṣe akoso ina wọn, n lori ina pẹtẹ.
Ni kete ti iná yéo, o rọ sẹhin, o dapo awọn ẹmi rere, o n gbé gunran. “ Palanquers sulolí! Lin Cheng, echo kan puh?”
Tẹ́mi bọ sẹhin Lin Cheng, o rú mọ́gán.finished.