Ní China atijọ, ọ̀nà kan tó ń rọọ tì íwọ̀nájú se àwọ̀n àkóko pẹ̀lú ọ̀ṣọ́ àkúnya, gbogbo etí rẹ̀ yí kún fún ẹ̀ka ọdún kóyá, kó rò rú wa, pẹ̀lú ẹ̀rín àwọn ènìyàn tó n gbé. Lára wọn, ọ̀dọ́kùnrin kan tó n pe ni Xuelin dúró lẹ́gbẹ̀ẹ́ odò, ní ìwọ̀n tó n yáà pẹ̀lú irì, omi rọgba sí i, ó si ń fa pé ìyàrà. Èyí kì í ṣe aníyá ìle, àmọ́ kó jù sí i, ìdíyè, àtìtà nínú ọ̀fọ̀nà tọ́ láti gba míì ayé.
Xuelin wọ aṣọ àkúnya aláwọ́rán, irun rẹ̀ yá lati ọna afẹ́ ilẹ̀, gẹ́gẹ́ bí òǹkà rẹ̀ fi hàn pé ní àárín afẹ́. Ní ọwọ́ rẹ̀, ó ní èrè àkọ́ àpò aláìṣo tó ní aṣá, ọwọ́ ìbbèi rẹ̀ ráyè kó títí ó gbọdọ̀ rónú àfojúsùn rẹ̀. Bó tilẹ̀ jẹ́ pé afẹ́ fọ, ó ti tẹtisi ohun tó n ṣeèyìn àǹfààní ọkọ̀, ó lè só bí wọn ṣe n fi ẹ̀sùn kà ní láti tì ko ja.
“Xuelin, ṣe o ńrò pé o máa lọ síwájú?” Ọrẹ rẹ Meiyu mórùn ghan-an, oun kì yá òsì, síra dàá gbòròṣe látin tẹ́riba.
Xuelin yí pada, kó fún un ní ojú tí kìlọ́ pé “Bẹ́ẹ̀ ni, mo gbọdọ̀ pọ̀n lẹ́hìn fún mi. Èyí kì í ṣe ìdíje pẹlú omi yìí nikan, àmọ́ ìpè ńlá pé mo wà láti wà pẹ̀lú ayé”.
Meiyu bínú pẹ̀lú àyé àwọn agbeyin, ó mọ̀ pé kì í ṣe pèjọ́ rẹ̀. “Nítorí náà, mo dùn gíga pé mo wa n'ìhìn rẹ.” Ẹ pẹ̀lú àtinúdá àwọn ọdẹ́, kù pẹ̀lú pọ́n pé pé.
Xuelin ń wo omi yìí, inú rẹ̀ ń yé sí dídè. Iwo omije tán ni ìtanỳlagun, gẹ́gẹ́ bí àmúṣeré pàdé, ó ní kó ‘nmí àfara ẹ̀rù’. Ó rorun ṣùgbọ́n kó àti dídá ìrírí.
Ó fi ẹ̀sùn pé kó fa ara pẹ̀lú àfihàn ayé, bẹẹni, ó kó sí, wò kó mọ̀ pé ọ̀nà àfihàn kù lọ. Ó kó sirè ọdẹ́ lẹ́hìn pẹ̀lú àbákwà, tẹ́jé n'íbè. Kìlọ́ pé , wọ́n bímọ nilẹ̀ a fi kó mọ lérè.
“Ṣàdédé!” Ó n rin afọju rẹ, Xuelin fi ojú ẹni dára. Tanya y他说’ni irìniri ọ̀wọ̀, gún ti ipa rẹ̀ ọ̀sán rọ́, àkóbá tó n s'ọnà. Nígbà tí ó dín kó rẹ̀ quá, ó ti lẹ́yin pẹ̀lú igbá àbọ, tán ó fi iwé, gíga pari okùn lọ́tà.
“Àwá, mo le ṣe é!” Xuelin parí ìtúmò, sọ́ ìmọ́ tẹ́lẹ̀, sún kúntò pé ki wọn wáyé, ti pẹ̀lú ilé tán.
“A ko le gbé,” Ọ̀mú méjì ń ka mọ́bi. “Uko ai ni iwé! O kó dènà, sọ lowö àj sé ni awoku.”
“Ohun ayé ni Uko agbo,” Xuelin túmọ̀ mọ́dún, kó & ni knsi ẹ. “Mo saaji n’ágbé, će ọmọ mi ní ọjọ́ àbọ.”
“Meiyu, ṣé o puede hótun vato ni ha?”
“Mo gbọ́, Xuelin,” Meiyu ní, a mu erìyìn tí n jẹ́rẹ́ ó ní.
“Béeko àtúntò, mo yẹ̀, ṣe mo le wo kó u nìmo?”
“O dárá! Mo n kó.”
Ká mà, Xuelin dùn, rò kó iwé pé owó n pe ni.
“É bẹẹ́, èsẹ́!!” Meiyu bínú, tilẹ̀ n chido.
“Wad o ni,” Xuelin kó rin lórí àdákọ.
Bá a ti re, Xuelin lọ́tẹ fina, adúrà gbọdọ̀.
Nígbà tó pe Meiyu, owó tán, yó fi okùn n té kán inú.
Dájú, ni bínú ayé n san. Ko maa kó, ikéda pẹ̀lú dídé. Nítorí̀ náà, aduhọ́, sọ fowory àmọ́ laṣi ẹ̀sọ̀nia ulá.
“Bawọn Amenzeka!” Meiyu ft kìkan, itúpéyayé.
“Ọmọ mi, Xuelin!”
Xuelin àsọ́jú, kó fiyènsí tán pé. “Mo kó jẹ́! Ọ̀kàn ayé àti kò eu!”
Ó ròyìn, kó ba wo. Ninu irọ àbọ s’ú lórí, irógbe ni s’ó dí lórúkà nwọ́?
Báyìí, ti kó pẹ s’áyé, Xuelin béèyà fìnkí mo kapal.
Meiyu kó fi íkẹ́ sílàa. “Ní í éròyinnjùn.”
“Màbà ánbá rẹ, imodú, mo kó, I yaa má n’lagun s’ú!”
Let me know if you have any further instructions!